"Ümitvar olunuz, şu istikbal inkılâbı içinde en yüksek gür sada İslâm'ın sadası olacaktır."

Piyasalar

Ölümünün, ikinci senesinde M. Şevket Eygi

13 Temmuz 2021, Salı
Rahmetli babam hem dindar hem de demokrattı.

Süfyanizmin sebep olduğu fetret devrinde gençliği geçmesine rağmen, yine de dindardı şükür. Çocukluğumuzda, kardeşlerimle beni dizinin dibine oturtur, namazda okunacak kısa sûreleri öğretirdi. Ayrıca, hâlâ hafızamızda olan, birçok dinî kıssalar da anlatırdı. Elhamdülillah, fıtratımızda olan dine meyyal yapımızdan dolayı onlar çok hoşuma giderdi.

Ama işte, hassaten de Ankara gibi büyük bir şehirde, tam bir tahkik-i iman dersi verilemeyince bunların tesiri de fazla olmuyordu. Çünkü zaman âhir zaman, fitne–fesadın çok olduğu bir dünya hayatı hüküm sürmekteydi. Bütün şer unsurların hücumuna karşı, eğer elinizde sağlam iman esasları, düsturları yoksa mukavemet göstermeniz zordu.

“68 kuşağı” denilen anarşinin ilk hareketlerinin başladığı o günlerde, biz de gençliğimizin ilk senelerini yaşıyorduk. Babam, o günlerde bu vaziyetlerden korkar, “Aman çocuklarım kötülerin eline düşmesin, yollarını şaşırmasın” derdi. Onun telkinleri tam kâfi gelmiyor, beş vakit namazımızı kılamıyorduk. Bayram, terâvih ve Cum’a namazlarımızı kılsak da beş vakit farz namaz yoktu. 

İşte o senelerde, bir aile dostu abimiz, babama Mehmed Şevket Eygi’nin çıkardığı “Bugün” Gazetesini tavsiye etti. Babam rahmetli de hani “dinî hassasiyeti olan bir gazeteyse çocuklarım bir şeyler öğrenir” fikriyle gazeteye abone oldu.

Eygi, değişik yapıda biriydi. Renkli bir şahsiyeti de vardı. Abdi İpekçi, Mümtaz Soysal, Turgay Şeren gibi isimler onun liseden, Cemal Süreyya, Sezai Karakoç gibi şahıslar da üniversiteden okul arkadaşlarıydı. Bir ara Diyanet İşleri Başkanlığı’nda da çalışan Eygi, bir müddet de o zamanki başkanlardan “Büyük İslâm ilmihâlinin” yazarı Ömer Nasuhi Bilmen’in özel kalem müdürlüğünü de yapmıştı.

O günden sonra aldığımız Bugün Gazetesi’ni sevmiştik. Hele de okumayı seven ben, gazetenin her tarafını okuyordum. Sonradan Yeni Asya’da gördüğümüz bazı zevat, o zaman oradaydı. (Vehib Sinan, İ. Hakkı Konyalı gibi) okudukça, o zamanın şartlarında, güzel şeyler öğreniyordum. Aynı zamanda, Eygi’nin, “Bedir” yayınları arasında çıkan kitaplarını da alıp okuyorduk. Yine o senelerde meydana çıkan Şule Yüksel Şenler’in romanı, rahmetli annem ve anneanneme tesir etmesi neticesinde, daha evvel çok dikkatli örtmedikleri başlarını şuurla örtmelerine vesile olmuştu.

Hani bir tarafa intisap etmemiş olduğumuzdan, bu şekildeki münasebet, bizi oraya rabtetmişti. Eygi’nin yazılarını her gün okuyup, takip ediyordum. İnsanları tevcih ettiği, yönlendirdiği şeyler de vardı. Sonradan düşündüğümde yanlış gelen şeylerdi bunlar. Meselâ, toplu sabah namazları vardı. Bir nevi gövde gösterisi gibi olan yanlış şeylerdi bunlar. Memleketin çeşitli vilâyetlerinin büyük câmilerinde kılınan bu namazlardan, Ankara Hacı Bayram Camii’nde kılınana, beş vakit namaz kılmayan ben bile gitmiştim. Komünist faaliyetlerin hızla ilerlediği o günlerde, onlara nisbet edercesine yapılan faaliyetler yanlıştı. Bunlar, memleketin selâmeti için uğraşan, o zamanki hükümeti de zorda bırakıyordu.

Zaman zaman, Risale-i Nurlar’dan bahisler de oluyordu. Ama oradaki düsturlara dikkat etmiyor, tatbikat ve fiiliyatta yanlışlar yapıyordu. Risale-i Nurlar’la müşerref olduğumuz, 1970 senesine kadar aldığımız Bugün Gazetesi’ni, Risale-i Nurlar’ın dünyadaki tek nâşir-i efkârı olan Yeni Asya’yı almaya başlayınca, almaktan vazgeçmiştik. Zaten, 12 Mart 1971 hadisesinden sonra o gazete kapatılmış, Eygi’de uzun bir müddet yurt dışına gitmişti.

Dediğimiz gibi, muvazenede birtakım noksanlıkları olsa da kendine göre bir İslâmî faaliyetlerin içinde olan Eygi, daha sonraları tekrar Türkiye’ye avdet etmiş, bir-iki gazete çıkarmış, fakat eski rağbeti pek yakalayamamıştı. Ömrünün sonuna kadar da çeşitli gazetelerde yazmış, onun fikirlerinden istifade edenlerin iktidarlarındaki yaptığı yanlışlara karşı onun söylediği şu söz de tarihe kayıt edilmiştir. “Önce mücahid, sonra müşahid, şimdi de müteahhid oldular.”  Öyle veya böyle, hatasıyla sevabıyla, İslâmî hizmetlerde bulunan M. Şevket Eygi’nin vefatı zamanında yazamadığımız bu makalemizle Allah’tan rahmetler dileriz.

Okunma Sayısı: 1248
YASAL UYARI: Sitemizde yayınlanan haber ve yazıların tüm hakları Yeni Asya Gazetesi'ne aittir. Hiçbir haber veya yazının tamamı, kaynak gösterilse dahi özel izin alınmadan kullanılamaz. Ancak alıntılanan haber veya yazının bir bölümü, alıntılanan haber veya yazıya aktif link verilerek kullanılabilir.

Yorumlar

(*)

(*)

(*)

Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış, Türkçe karakter kullanılmayan ve tamamı büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır. İstendiğinde yasal kurumlara verilebilmesi için IP adresiniz kaydedilmektedir.
  • Hüseyin

    13.7.2021 18:59:27

    Osman kardeş, Allah razı olsun kardeşim senden yahu. Bizi eski günlere götürdün. Eygi, önce 1965 de Yeni İstklal gazetesini çıkardı. Sonrada 1966da Bugün gazetesini. Bizlerde tabi o zaman alıyorduk. Üstaddan risalelerden, kardeşlerin beratından haber veriyor diye. Senin yazıdada ifade ettiğin gibi, kendine göre bir hizmet tarzı vardı. Hatasıyla savabıyla gitti. Allah rahmet eylesin.

  • Azam Yılmaztürk

    13.7.2021 13:04:19

    Sayın Osman Zengin yazıyı okudum hayat serüvenimiz çok beziyor 60 lı 70li yıllara götürdün beni babam 58 yılındaTanımış Risale-i nurları 63 te cemaatle müşerref olmuş böylece bugünlere geldik elhamdülillah devam

  • Ömer arcok

    13.7.2021 12:23:20

    Ülkemiz tek parti döneminden sonra sudan çıkmış balık gibi yolunu bulmak için arayışlara koyuldu kimi sağ kimi sol fraksiyonlara kapıldı nasibi olanlar sonunda hak yolunu buldu kimisinde İslam'a hizmet için kitaplar yazdı kimi basın yoluyla halkı aydinlatmaga çalıştı.Gunumuzde ise herkesin rengi bariz bir şekil aldı.Guzel bir yazı olmuş eski günlerimizi hatirlatil olmuş.Rabbim gayretimiz artirsin

  • Hilal

    13.7.2021 09:54:15

    Süfyanizmin İslam ve imanda yerine getirdiği boşluğu doldurmak için, milletimiz kendisini bir taraflara bağlamaya çalışıyor. Bu arada fa, çoluk çocuğunun da geleceğinin maneviyatını garanti altına almak istiyor. Bunun için çırpınan bir baba. Sonra, gazete kültürü ile bu eksikliklerini tamamlamaya çalışırken " doğru islamiyet yakalanamıyor. Sonra da, doğru islamiyet hareketin en başı olan Risale-i Nurlarla tanışılıp, gazete değiştiriliyor. Ve onları yaşayarak bize anlatan bir Osman Zengin görüyoruz karşımızda. Değerli abim, teşekkürler.

(*)

Namaz Vakitleri

  • İmsak

  • Güneş

  • Öğle

  • İkindi

  • Akşam

  • Yatsı