Bu mesele için Peygamber Efendimiz (asm) “Nazar değmesi haktır.” buyurmuştur. Bazı insanların bakışları gerçekten elektrik çarpması gibi insanı etkiler ve zarar verir. Özellikle haset gözüyle bakan bazı kişiler bilerek, bazıları da farkında olmadan nazarları tesir eder. Halk arasında buna “Nazar insanı mezara, deveyi de kazana sokar.” demişlerdir.

Sevgili Peygamberimiz (asm) hakkında da nazar değmesi olmuştur. Hatta, Kalem Suresi’nin 51. ve 52. ayetleri bu konuda gelmiştir. Mealen: “O kâfirler, Kur’ân’ı işittiklerinde hasetlerinden neredeyse seni gözleriyle devireceklerdi. Hâlâ da ‘O bir mecnundur.’ diyorlar. Halbuki o bütün âlemler için bir öğüttür.” İşte bu ayet-i kerîme, kendisine nazar değmiş olan kişiye dua makamında okunur. Buna ilâve olarak, Felâk ile Nas Sureleri ve Ayete’l-Kürsî de okunarak, o kişinin nazarın tesirinden kurtulması Allah’tan istenir.

Bediüzzaman Hazretlerine de çok nazar değmesi olmuştur. Çünkü, insanlar ya hayranlıklarından ya da haset ve kıskançlıklarından dolayı baktıkları için, Bediüzzaman hastalanır ve yakın talebelerine nazar duası okuturmuş. Ziyaretine gelenlere hizmetkârı olan talebeleri “Üstad’ın yüzüne bakmadan onunla konuşun ve nasihatlerini dinleyin.” diye tembih ederlermiş.

Rahmetli Şaban dedem iyi bir hocaydı. İlk ve ortaokul yıllarımda birlikte kaldık. Sütünden ve yoğurdundan istifade ettiğimiz keçilerimiz vardı. Hayvanların memelerini torba ile kapatırdı. Çünkü, bazı insanların maşaallah demeden “Ooo memeleri ne kadar çok sütlü!” dedikleri zaman, keçi mutlaka hastalanır ve rahmetli dedem hemen bir ekmeğe nazar duası okur, yedirir ve hayvan o durumdan kurtulurdu.

Bir çiçek, hayvan veya güzel bir insanı görünce “Maşaallah! Allah dilemiş ne güzel yaratmış!” demek, adeta koruyucu bir kalkan gibi nazar değmesini engelliyor. Tıpkı bilgisayarların ekran koruyucusu gibi bir vazife görüyor. Fakat, nice insanlar maalesef maşaallah demeyi ihmal ediyor ve belki de farkında olmadan başkalarına zarar veriyor. Onun için, inanan mü’minler mutlaka kendine hayranlık veren şeyleri gördüklerinde, maşaallah demeyi kendilerine bir vazife olarak görmelidir.

Bir gün, camiden bir namaz çıkışında merdivenlerden inerken ihtiyarlara “Biraz da gençler gibi inelim.” dedim ve koşarak aşağıya indiğimde ayağım burkuldu ve bir seneden beri tedavi etmeye çalışıyorum. Bir başka gün, farza dururken İstanbul hafızları gibi makamla kamet getirdim ve Amenerresulü aşr-i şerifini okudum. Cemaatten bazı kişiler hakkımda övücü sözler söyledi. Aşağıya indiğimde, kaldırımdan asfalta sağ kolumun üstüne düştüm ve hâlâ tam düzelmiş değil. Başıma gelen başka bir hadise de, bir arkadaş “Sen bu hizmet enerjini nereden alıyorsun?” dedi. Aynı akşam, gece namaza kalktığımda birkaç defa sendelediğimi ve dengemin bozulduğunu fark ettim. Yine de abdestimi alarak dershaneye gittim. Cuma sabahı aynı durumun devam ettiğini görünce, devlet hastanesi acil servisine gittik. Tetkikler sonucu, toplu iğne başı küçüklüğünde beyin damarına bir pıhtı attığı tespit edildi. Üç günlük bir tedavi ve cemaatin duaları neticesinde çabuk şifa bulduk, elhamdülillah.

Evet, nazar değmesi haktır ve “Maşaallah” diyerek ondan korunmak lâzımdır.