Şam’da bulunduğu yıllarda babası ile Üstad Bediüzzaman’ın Emeviye Camii’nde verdiği Hutbe-i Şâmiye’yi dinlerken babasının Bediüzzaman’ı göstererek: “Bu zat meşhur bir zattır. Ona iyi bak, ileride bu zata hizmet edeceksin” demesi üzerine Şamlı Hafız Tevfik, Üstad Bediüzzaman’ın Barla’ya mecburî ikamete tabi tutulduğu yıllarda ona talebe ve kâtip olmuş ve “Nur’un Birinci Kâtibi” unvanını almıştı.

Yaz kardeşim!

Üstad ona: “Kalemi, kâğıdı hazırla.” dediği an babasının Şam’da verdiği vazifeyi ifa etmesinin zamanının geldiğini hatırlar. Hiç tereddütsüz hemen gidip kalem, kâğıt alarak gelir. “Yaz kardeşim” der Üstad. Ardından kalbine gelen Kur’ânî ilhamları söyler. O da ihtiyarını ve iradesini karıştırmadan duyduğu her sözü olduğu gibi yazmaya gayret eder. Böylece, Onuncu Söz olarak da adlandırılan Haşir Risalesi ile, tesiri çağlar boyu devam edecek yegâne Kur’ân tefsiri olan Risâle-i Nur Külliyatının telifi başlar. 5 Ağustos 1965 yılında vefat eden Şamlı Hafız Tevfik, hayatının sonuna kadar Barla’da kalmıştı. Vefat yıl dönümü vesilesiyle Şamlı Hafız Tevfik’i dualarla yâd ediyoruz.