Fakat müstakil bir mecmua olarak tanzim edip sağlığında Hatt-ı Kur’an/Osmanlıca neşreden Üstad Hazretleri, Rumuzat-ı Semaniyeye Yirmisekizinci Mektup’tan Kur’ân ile alakalı bahisleri de ilave ettiğini belirterek, talebelerinden böyle yapmalarını istemiştir: “…siz de öyle yapınız. Ta o iki mektuplar güzelliğini göstersinler.” (Rumuzat-ı Semaniye, Yeni Asya Neşriyat, s. 16.)

Dolayısıyla Rumuzat-ı Semaniye Mecmuasının birinci bölümü; Yirmi Sekizinci Mektubun yedinci, sekizinci meselelerinden yapılan iktibaslarla başlamaktadır. Devamında, Kur’ân’ın gözle görünür ve göze hitap eden tevafuklu/mu’cizeli hâlinin tanzimi anlatılan üç nükteden müteşekkil   Dokuzuncu Mektubun Üçüncü Kısım derç edilmiştir.

 “Bu kısım üç nüktedir. Lafzullah’ta ve lafz-ı Kur’an’da ve lafz-ı Resulde (asm) yüzer i’cazî nüktelerinden üç nükte beyan edilecektir.” giriş cümlesiyle Yirmidokuzuncu Mektubun Dördüncü Kısmı yer almaktadır.

Yirmi Dokuzuncu Mektubun Sekizinci Kısmı olan Rumuzat-ı Semaniye; “Sekiz Remiz’dir, yani sekiz küçük risaledir. Şu Remizlerin esâsı, ilm-i cifrin mühim bir düsturu ve ulûm-u hafiyenin mühim bir anahtarı ve bir kısım esrâr-ı gaybiye-i Kur’âniyenin mühim bir miftâhı…” cümlesine ilaveten Üstad o dönem (1931-33) iman hakikatleriyle meşguliyetin yorgunluğunu izale etmek için rahmet-i İlâhî tarafından ihsan edilen tevafukattan bir ilim tatlısı ve ilmî bir yemiş suretinde bahsederek başlamıştır. Herbir Remizden özetlemek gerekirse: 

Birinci Remiz: “Latif ve Yüksek ve Şüphesiz bir tevafuk” üst başlığı ile başlamaktadır. Altı küçük remiz ile, İşârâtü’l-İ’caz âyinesinde farklı harflerin Kur’ân’daki tevafukları izah edilmektedir. (Elif, te, lam, mim, vav ve lam elif gibi harfler…)

İkinci Remiz: Kenzü’l-Arş’ın Birinci Nükte-i Kur’aniyesi; Rumuzat-ı Semaniye Remizlerinin bir kısmını Üstad Hazretleri Kenzü’l-Arş Duası ile irtibatlandırmakta ve bu duanın feyzinden geldiğini ifade etmektedir. “Allah” lafzının harflerinin Kur’ân’da tekraratı sayıca detaylı olarak zikredilmiştir ve sure ve ayetlerin sayılarına tevafukları/denk gelmeleri anlatılmaktadır.

Kenzü’l-Arş Duası hakkında Süleyman Kösmene’nin 24. 06. 2011 tarihli Yeni Asya’daki makalesinde şu bilgiler verilmektedir: “Hazret-i Ali (ra) tarafından tertip edildiği ve Ehl-i Beyt tarikiyle rivayet edilen ve aslı Kur’ân’dan alınmış bulunan Kenzü’l-Arş duası, Mecmuâtü’l-Ahzab’ta geçiyor…Kenzü’l-Arş duası başta Peygamberler, büyük melekler ve “Bismillahirrahmanirrahim” hakkı ve hürmeti için ve Fatiha Sûresinden başlayıp Kur’ân’ın Sûre-i Celilelerinin tamamının ilk ayetlerini zikrederek, sûrelerin hakkı ve hürmeti için, Kur’ân’daki kelime ve hecâ harflerinin hakkı ve hürmeti için, peygamberlerden büyük meleklere ve büyük zatlara kadar bütün muhterem zatların hakkı ve hürmeti için, insanoğlunun ve melâikenin muhtelif hal ve sıfatları esnasında zikrettikleri Allah’ın isimleri hakkı ve hürmeti için Allah’tan af, bağışlanma, mağfiret ve çok geniş bir çerçeve içinde ihtiyaçlarımızın karşılanmasını isteyen geniş, faziletli ve tesirli bir duadır.”

Üçüncü Remiz: Kenzü’l-Arş Duasının Feyzinden Gelen Üçüncü Nükte-i İ’caziye.

Üstad kendi tahkikatı ile Alak Suresini tetkik etmiştir. En evvel nazil olan bu surenin harfleri ile Kur’ân’ın sûrelerinin isimleri, ayet sayıları ve harf sayıları ile olan ince latif münasebetler izah edilmiştir. (Devamı var)