Merhum Namık Gedik’in vefat şekli hakkında yalan yere bir sürü hikâye uyduruldu. En akıl almaz olanı da “Devrilmeyi gururuna yediremediği için, Ankara’daki Harp Okulunun penceresinden atlayarak intihar ettiği” şeklinde olanıdır.

Yâhû, şu “Atladı, intihar etti” diye tutanak hazırlayan ve yayanlar kimdi? Hiç şüphesiz, vahşî 27 Mayıs Darbecileriydi.

Peki, bazı insanlar, güyâ nefret ettikleri darbecilerin yalanına neden inandı?

Çünkü, onlar da siyaseten en az darbeciler kadar Demokratlara muhalif idiler. Bu sebeple, Demokratların aleyhine olacak her türlü yalan ve düzmece bilgiye çanak tuttular. Öyle ki, her türlü darbeye karşı olduğunu söyleyip duran bazı siyasetçiler, iş Demokratlara ve özellikle Namık Gedik’e geldi mi, hâlâ yamuk-yumuk beyanlarda bulunabiliyorlar. Haşa, Namık Gedik’in İslâmî gelişmeden hoşlanmadığı ve bu sebeple Said Nursî’ye de düşman olduğu fikrini yaymaya çalışıyorlar.

Bunlar aslında darbecilerin fiilen katlettikleri merhum Namık Gedik’i bu kez mânen öldürmeye niyet ve teşebbüs edenlerdir. Kimi cahilliğinden, kimi müzmin muhalifliğinden, kimi de dengesizliğinden yapıyor bu saçmalığı.

Oysa ki, o merhum zat, İslâmiyete ciddi taraftar ve Üstad Bediüzzaman’a da son derece hürmetkâr bir şahsiyet idi. Nitekim, aşağıda vereceğimiz belgeye dayalı bilgide bunu göreceğiniz gibi, Said Nursî’nin Emirdağ Lâhikası isimli eserinde de benzer ifadeleri görmek mümkündür. Yani, Bediüzzaman Hazretleri, son mektuplarında Namık Gedik’in samimiyetine, ve dostluğuna vurguda bulunarak, aslında bir bakıma onu ibrâ ediyor, hakkındaki dedikodulara bir nevî susturucu cevap vermiş oluyor.

Şimdi gelelim söz konusu belgeye…

*

13 Nisan 2015 tarihli Yeni Şafak gazetesinde orijinal bir belge yayınlandı. Belge, Üstad Bediüzzaman ve Namık Gedik ile ilgiliydi. Siyaseten hâlâ Demokratlara muhalifliğini belli eden ve bu yöndeki yorumlarıyla dikkat çeken gazetenin haber metninde, her şeye rağmen yine de gizlenemeyen bir hakikat güneş gibi ortaya çıkıyordu. O da, Namık Gedik imzasıyla yayınlanan “TBMM Özel” antetli belgede yer alan bilgilerdi. 13 Nisan 1960 tarihli (kanlı darbeden 45 gün önceki) belgede, 21 Aralık 1959 günü Said Nursî’yi ziyaret eden Namık Gedik, ziyaret esnasında “Hilye-i Saadet” ile bağlantılı olarak yaşadığı bir hatırayı şu sözlerle naklediyor:

“21 Aralık 1959'da, Bediüzzaman Said Nursî'yi Ankara'da Beyrut Palas Otelinde ziyaret ettim. Başvekilimiz Adnan Menderes'e hediye verilmesi için bana bir emanet verdi. Muhterem Said Nursî, o emaneti Hilye-i Saadet'in kısa bir hikâyesi ile bana teslim etti. 

“Muhterem, her sabah namazdan önce Hilye-i Saadeti 3 defa öpüp alnına götürdüğünü, her sabah Peygamberimize dua ettiğini, gözyaşlarının Hilye-i Saadetin üzerine döküldüğünü, kendisi için bunun çok önemli olduğunu beyan etmiş, bu emanetin bundan sonra Başvekilimiz Adnan Menderes'e emanet edilmesinin önemli olduğunu izah etmiş ve verilmek üzere bana teslim edilmiştir... 

“Başvekilimiz Adnan Menderes'e Said Nursî'nin hediyesi teslim edilmiş ve aylar sonra Başvekilimiz aynı uygulamalarla, sabah namazından önce Hilye-i Saadete, Peygamberimize [asm] dua ederek çok gözyaşı döktüğünü, ama bunu taşımaya muktedir olmadığını, emanetin tekrar iade edilmesi için bana teslim etmiştir. Ben de bu emaneti benim için çok önemli iki şahsiyetin gözyaşını döktüğü Hilye-i Saadet'i korumaya almışımdır. 

“Vasiyetimdir: Bu Hilye-i Saadet, içi Peygamber [asm] sevgisi ve aşkı ile tutuşmuş yanmış iki önemli şahsiyetin gözyaşları ile yoğrulmuş bu emaneti gelecek nesillere anlatınız diye çocuklarıma vasiyet ediyorum.”

(Dahiliye Vekili Namık Gedik)