"Ümitvar olunuz, şu istikbal inkılâbı içinde en yüksek gür sada İslâm'ın sadası olacaktır."

Piyasalar

Gitti yerli-millî Mecelle, geldi ecnebi-ithal kanunlar

M. Latif SALİHOĞLU
17 Şubat 2021, Çarşamba
GÜNÜN TARİHİ: 17 Şubat 1926

Millet Meclisi Adalet Komisyonu tarafından 17 Şubat 1926’da Meclis Genel Kurulu’na sunulan tercüme edilmiş İsviçre Medenî Kànunu, aynı gün "Türk Medenî Kànunu" ismiyle oylanarak aynen kabul edildi.

Böylelikle, İslâm hukukuna göre hazırlanmış olup Osmanlı Devleti’nden Cumhuriyet'e intikal eden elli yıllık Mecelle, bütünüyle yürürlükten kaldırılmış oldu.

Noktası virgülüne tercüme edilen İsviçre kanunlarına Türk Medeni Kanunu denilmesi, apayrı bir utanç ve garabet eseri olsa gerek. Artık neresi Türkse bunun...

*

Osmanlı Devleti’nin son döneminde (1870'li yıllar), İslâm hukukuna dayalı olarak ilmî bir heyet tarafından hazırlanan 1851 maddeden müteşekkil "medenî kànunlar mecmuası" Mecelle, böylelikle tarihin tozlu raflarına kaldırılmış oldu.

Adına "Türk Medenî Kànunu" denilen bu yeni kànunlar ise, yukarıda da ifade ettiğimiz gibi, aslında "İsviçre Medenî Kànunu"ndan başka bir şey değildi.

Buna göre, yerli malı terk edilerek, yerine ithal malı olan ecnebi kànunlar kabul ve tatbik edilmeye başlanmış oldu.

İşte bakın, o tarihte Adalet Bakanı olan Mahmut Esat Bozkurt, başlattıkları hukuk sisteminin yenilenmesi kararını—kendilerince—zaruretini şu sözlerle açıklıyordu: "Türk ihtilâlinin kararı, Batı medenîyetini kayıtsız şartsız şekilde kendisine mal etmek, benimsemektir. Bu karar, o kadar kesin bir azme dayanmaktadır ki, önüne çıkacak olanlar, demirle, ateşle yok edilmeye mahkûmdur. Bu prensip bakımından, kànunlarımızı olduğu gibi Batıdan almak zorundayız."

Devrin hükümeti (3. İnönü hükümeti) adına ortaya konulan bu görüş istikametinde çalışmalara başlandı.

Bu meyanda, önce bir komisyon kuruldu. Komisyon üyeleri tarafından Batılı ülkelerin medenî kànunları incelendi. Aralarından İsviçre Medenî Kànunu esas alındı.

İsviçre'de 1912'de yürürlüğe giren bu kànun, güyâ dilinin basitliği, kadın-erkek eşitliğine dayalı bir aile düzeni öngörmesi ve hâkime takdir yetkisi vermesi sebebiyle benimsendi.

1926'da tam da 26 kişilik komisyonun hazırlamış olduğu yeni kànun tasarısı, Meclis Adalet Komisyonu’nda hiçbir değişikliğe uğramadan kabul edildikten sonra, bakanlar kurulunda da görüşülerek aynen kabul edildi.

Bu gelişmelerin ardından, tasarının görüşülmesi sırası Meclis'e geldi.

Genel Kurul görüşmelerinde ise, tasarının madde madde ele alınması teklif edildi. Ancak Adalet Bakanı Bozkurt, bu kànunların bir bütün olduğunu, dolayısıyla paket halinde görüşülmesi gerektiğini söyledi.

Tasarı, kısa bir görüşmeden sonra, 17 Şubat 1926'da kabul edildi. 4 Nisan 1926 tarihli Resmî Gazetede yayımlanan yeni kànun, 6 ay sonra, yani 4 Ekim 1926'da uygulamaya konuldu.

*

Ciltlenmiş kànunlar mecmuası anlamına gelen ve asıl ismi Mecelle-i Ahkâm-ı Adliye olan Osmanlı medenî hukuk kitabı olan Mecelle, aslında halen hayattadır ve zaten canlıdır, yani hayattârdır.

Yani, Mecelle'nin bundan 95 yıl evvel kâğıt üzerinde geçersiz sayılmasıyla, hakikatte geçersiz olmadı. Bazı hükümleriyle, pekçok insan kendi hayatında halen de amel etmeye devam ediyor.

Zira, ondaki hükümler, İslâm hukukundan ve kâinattaki İlâhî nizamdan alınmadır.

Dolayısıyla, tazeliğini ve geçerliliğini aynen koruyor.

İşte, bunlardan söze ve yazıya dönüştürülmüş hayatî bazı maddeler:

* Beraat-ı zimmet asıldır. (Yani, insanın suçsuzluğu asıldır, esastır. Tâ ki, iddia edilen suçluluk durumu ispat edilinceye kadar.)

* Zararın def'i, faydanın celbinden evlâdır. (Yani, bir zararın ortadan kaldırılması işini, faydanın celbi işine tercih edilmeli.)

* Ezmanın teğayyürü ile ahkâm teğayyür eder. (Yani, zamanın ve şartların değişmesiyle, gerekçeli hükümler de değişir.)

* Ehven–i şerreyn ihtiyar olunur. (Yani, iki şerden daha hafif, daha zararsız olan tercih edilmeli.)

*

Kimi Avrupalı düşünür ve hukukçuların şu kanaati paylaştıkları rivâyet edilir: Dünya tarihinin iki büyük hukuk projesi yapıldı. 

Ne gariptir ki, bunların ikisi de İstanbul'a nasip oldu: Birisi meşhûr Roma Hukuku, diğeri ise Mecelle'dir.

Okunma Sayısı: 1116
YASAL UYARI: Sitemizde yayınlanan haber ve yazıların tüm hakları Yeni Asya Gazetesi'ne aittir. Hiçbir haber veya yazının tamamı, kaynak gösterilse dahi özel izin alınmadan kullanılamaz. Ancak alıntılanan haber veya yazının bir bölümü, alıntılanan haber veya yazıya aktif link verilerek kullanılabilir.

Yorumlar

(*)

(*)

(*)

Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış, Türkçe karakter kullanılmayan ve tamamı büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır. İstendiğinde yasal kurumlara verilebilmesi için IP adresiniz kaydedilmektedir.
  • Hüseyin İlhan

    17.2.2021 09:51:32

    Aslında yerli malı haftası kadar YERLİ KANUN HAFTASI kutlamamız olmalı ki ne kadar 'YERLİLİK ,olduğunu cemiyet öğrenip görsün. Yerli kelimesini dillerine pelesenk edenlerin,amelleride buna müteveccih ve gayeleride bu olsa sevineceğiz.Amma istismar meslekleri olunca gaye ve arzularının olması namümkün oluyor. İstiklaliyetimizi kağıt üstünde kazanmışız amma hakikatte milletin özü yokedilmeyebaşlanmış ve tüm planlar bu minvalde olmuş.

  • Sezai MUMCU

    17.2.2021 02:39:45

    TCK ve bilimum kanunlar katalogu ALMANYA 'dan birebir TERCÜME olarak alinmistir. TEKLIF: ALMAN ANAYASASI AYNEN ITHAL EDILIP DERHAL OLDUGU GIBI HIC BIR ÖLÜMLÜYE ISMEN ATIF YAPMADIGI VE UCUK DEGISMEZ DEGISTIRILEMEZ ABUKLUKLARI BULUNMAYAN HALIYLE KABUL EDILSIN. Kimse korkmasin Alman Devletinin kurucusu sayilan Otto von Bismarck'i koruyan özel bir ceza kanununu kimse DEMOKRAT ALMANLARA DAYATMAMIS! YOK ÖYLE BIR SACMALIK!

(*)

Namaz Vakitleri

  • İmsak

  • Güneş

  • Öğle

  • İkindi

  • Akşam

  • Yatsı