"Ümitvar olunuz, şu istikbal inkılâbı içinde en yüksek gür sada İslâm'ın sadası olacaktır."

Piyasalar

Kan ve şiddet yönteminin iflâsı

M. Latif SALİHOĞLU
18 Mayıs 2022, Çarşamba
Kurân’ın malı ve hakikî bir tefsiri olan Risâle-i Nur’da yer alan ölçü, kıstas ve düstûrlara baktığımızda, gayet açık ve bâriz şekilde şunu görüyoruz:

Bu zamanda, ister din ister milliyet adına olsun; ister iktidara gelmek ister bir diktatörü iktidardan indirmek adına olsun; İslâm toplumu içinde silâh kullanmaya, kan dökmeye, şiddet yöntemine başvurmaya izin yok, ruhsat yok, cevâz-ı şer’î yoktur…

Kurân’ın dellâlı olan Üstad Bediüzzaman, âyet-i kerimede ve sair kudsî kaynaklarda geçen “Lâ ikrahe fi’d-dîn... Lâ icbare fi’d-dîn...” hakikatini tefsir ederken, bu zamana mahsus olarak şu içtihadı yapmış: “(Âyet) Mânâ-yı işârî ile der: Gerçi o tarihte (1930’lar), dini dünyadan tefrik ile dinde ikràha ve icbara ve mücahede-i diniyeye ve din için silâhla cihada muarız olan hürriyet-i vicdan, hükümetlerde bir kànun-u esasî, bir düstur-u siyasî oluyor. Ve hükümet, lâik cumhuriyete döner. Fakat, ona mukabil mânevî bir cihad-ı dinî, iman-ı tahkikî kılıcıyla olacak.” (Şuâlar: 243)

Aynı eserin 317. sayfasında ise, mesele daha etraflıca izah edilerek, bize şu ders-i hakikat veriliyor: “Eğer maddî müdafaadan Kurân men etmeseydi, bu milletin can damarı hükmünde, umûmun teveccühünü kazanan ve her tarafta bulunan o şakirtler (Nur Talebeleri), Şeyh Said (1925) ve Menemen Hadiseleri (1930) gibi cüz’î ve neticesiz hadiselere bulaşmazlar; Allah etmesin, eğer mecburiyet derecesinde onlara zulmedilse ve Risale-i Nur’a hücum edilse, elbette hükûmeti iğfal eden zındıklar ve münafıklar bin derece pişman olacaklar.”

Üstad şunu demek istiyor: Elimizde kuvvet var aslında. Fakat, bu kuvveti istimal etmeye izin yok, ruhsat yok.

Hayatta iken bir iman dersi esnasında sohbet ettiğimiz “Son Şahitler”den Ali Demirel Ağabey, bu hususla ilgili olarak bize şu hatırasını şifâhen nakletti:

“Üstad Bediüzzaman, 1960 yılı başında İstanbul’a yaptığı son seyahatinde bize şunu söyledi: ‘Kardaşlarım. Eğer istesem, yüz Şeyh Said kuvvetinde bir hadise çıkarabilirim. Fakat, bin Şeyh Said kadar kuvvetimiz olsa, yine de asayişin muhafazasına sarf etmeliyiz.”

Said Nursî, bütün hayatı boyunca hep aynı prensip dairesi içinde kalarak hizmet etmiş ve son mektubunda bu Kur’ânî prensibi şu sözlerle vecizeleştirmiş: “Bizim vazifemiz müsbet hareket etmektir. Menfî hareket değildir.” (Emirdağ Lâhikası; Son Ders.)

*

Yukarıda aktardığımız Kur’ânî hakikatlere rağmen, çıkıp “Suriye’deki diktatöryanın silâh zoruyla yıkılması lâzım. Bizim de silâhlı muhaliflere yardım ederek (ÖSO!) oradaki Nuseyrî rejimini yıkmamız lâzım” diye ısrar ediyorsa hâlâ, bizim de böylelerine şunları söylemek hakkımız doğar:

Ey muhakemesi zayıf dostlar!

Sizin yıllardır ısrarla sürdürmekte olduğunuz bu vaziyeti görünce, şuna kanaat getirdik ki: Eğer, 1909’da İstanbul’da yaşasaydınız, 31 Mart Vakasında Üstad Bediüzzaman’ın değil, Derviş Vahdeti’nin yanında yer alır, onun menfî tavrını takınırdınız. Şayet 1925’te yaşasaydınız, yine Said Nursi’nin yanında değil, Şeyh Said’in saflarında yer alır ve onun “silâhlı cihad” fetvasına göre hareket ederdiniz.

Şunu da unutmayın ki, o tarihlerde Türkiye’yi yöneten diktatörler, Beşşar Esed’e yüz basar. Aynı şekilde, onların kurduğu rejim de “Tarihte emsâli görülmemiş bir eşedd-i zulüm ve istibdad-ı mutlaktır.” (Tarihçe-i Hayat: 137)

Yani, bu zamanda en dehşetli zalimlere, en muannit münkirlere ve en gaddar diktatörlere karşı dahi, dahilde silâh kullanılmamalı ve kan dökme cihetine gidilmemeli. Belki, onları fikren mağlûp etmeye ve mâsumların kanına girmeden onların bid’akâr rejimlerini (yıkmak değil) ıslâha çalışmalı.

Türkiye’de elde edilen muvaffakiyetler de bu sayede tahakkuk etti. Bunun örnek alınması lâzım. Esasen, bu devirde çekilen zorluklar, aksilikler ve gecikmeler de, hep menfi hareketle yapılan mukabeleler sebebiyle yaşandı. Bunun da unutulmaması icap eder.

Okunma Sayısı: 1281
YASAL UYARI: Sitemizde yayınlanan haber ve yazıların tüm hakları Yeni Asya Gazetesi'ne aittir. Hiçbir haber veya yazının tamamı, kaynak gösterilse dahi özel izin alınmadan kullanılamaz. Ancak alıntılanan haber veya yazının bir bölümü, alıntılanan haber veya yazıya aktif link verilerek kullanılabilir.

Yorumlar

(*)

(*)

(*)

Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış, Türkçe karakter kullanılmayan ve tamamı büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır. İstendiğinde yasal kurumlara verilebilmesi için IP adresiniz kaydedilmektedir.
  • M. Selim

    18.5.2022 14:14:30

    Allah sizden razı olsun Latif Ağabey. Gerçekten Üstad Bediüzzaman Hazretlerinin ve Risale-i Nur'un manevi cihad konusundaki ölçüleri çok güzel ifade etmişsiniz. Rabbim devamını ihsan eylesin. Âmin!

  • Abdullah

    18.5.2022 12:50:13

    Harika ve ibretlik bir tahli anlayana.

  • Abdurrahman AYDIN

    18.5.2022 11:30:39

    "Kurân’ın malı ve hakikî bir tefsiri olan Risâle-i Nur’da yer alan düstûrlara baktığımızda, bâriz şekilde şunu görüyoruz: Bu zamanda, ister din ister milliyet adına olsun; ister iktidara gelmek ister bir diktatörü iktidardan indirmek adına olsun; İslâm toplumu içinde silâh kullanmaya, kan dökmeye, şiddet yöntemine başvurmaya izin yok, ruhsat yok, cevâz-ı şer’î yoktur…" Bu hüküm aynı zamanda SÜNNÎ GELENEĞİN de genel kabulü ve âdeti olmuştur. Hatta bu yüzden Sünnî gelenek "SABIR TARİKİ" olmakla eleştirilmiştir. Bid'a fırkaları ise hep istibdattan yana tavır koymuş ve genellikle "TOPUZCU" olmuştur. Bugün devlet, cihat, siyâset-i şer'iyye gibi konularda sünnî geçinenlerin çoğunun aslında haricî zihniyete sahip oldukları rahatlıkla görülebilir. Onlardaki Sünnilik, ibadetlerle sınırlı kalıyor denilebilir. Bu haşiyemiz de bu güzel yazıya güzel bir zeyl olsun. 🙂

  • Said Yüksekdağ

    18.5.2022 09:07:59

    Allah razı olsun Latif Ağabeyim.. Peki, Üstadın Dersim Olayı karşısında tavrı nasıl olmuştur? Dersimde meydana gelen zulümlere sessiz mi kalmıştır? Bu konuda da birkaç satır yazarsanız sevinirim.

(*)

Namaz Vakitleri

  • İmsak

  • Güneş

  • Öğle

  • İkindi

  • Akşam

  • Yatsı