Hız ve haz çağında daha da çetinleşen imtihan. Gündemin hızına yetişemeyen duygularımız. Yarım kalan öfkelerimiz, tamamlanmamış sevinçlerimiz ve bitmez sandığımız kaygılar...

Buna karşılık cılız bir umut ışığı... Kardelen kadar naziktir ümit; fakat bir o kadar da güçlüdür.

SEL

Ne Doğu’yu, ne de Batı’yı tam olarak bilmeyen, ilme irfana yabancı yeni nesiller ekleniyor hayata. Bütün çabası “hevesatını tatmin.”

İletişim çağında iletişimsizlik had safhada. Kimse tam uyanık değil, ama tam uykuda da değil. Mikro düzeyde sürekli uyarılmış, tetikte, alarmda! “Bazılarımız iyileşmek istemeyiz, çünkü iyileşenler hastalardan daha yalnız.”

Düşünmeye fırsat tanımayan bir hız, ayrıştırılmasına izin verilmeyen veri bombardımanı, yeterince hissedilmesine izin vermeyen bir duygu seli..

Sonra düşmanlıkları besleyen bir nefret dili...

“Bu nesil, bilginin cezalandırıldığı ve cehaletin saadet olduğunu öğrenerek yetişiyor. Bir sonraki nesil cahil olduklarını bile bilmeyecek; çünkü bilginin ne olduğunu bilmeyecekler” diyor Ursula Le Guin.

KÖRLÜK

‘Karıncayı bile incitmeyin, hukukunu koruyun’ emrine rağmen bu kin, öfke, zulüm... Vahşi bir şekilde insanlığa, mahlukata, çevreye karşı girişilen katliam.

İlk emri ‘oku!’ olan Kitab’a rağmen; okumayan, düşünmeyen, ama her konuda uzman(!) ‘enformatik cehalet.’ Aydınlatma iddiasıyla karanlığı ve cehaleti katmerleştirenler..

‘Temizlik imanın yarısıdır’ hükmüne rağmen pislik ve düzensizlik. Çarpık yapılaşma, hoyratça talan, çevreyi, denizi, havayı, iklimi kirletme.

‘Güzel ahlâkı tamamlamak üzere gönderilen’ bir Peygamber’e (asm) rağmen edep, nezaket ve tatlı dilden mahrum, kaba, hoyrat, sloganist bir söylem. Cehaletin verdiği bir özgüvenle kendi kıyametini hazırlayan körlük..

‘Barış, esenlik, adalet dini olan İslam’a’ rağmen; savaş, korku, endişe, emniyetsizlik... Diğerinin elinden, dilinden, yarından emin olamama hali, ruh sağlığını bozacak derecede bir ümitsizlik..

ÜMİT

Çok karamsar bir tablo!. Çözüm ne, Kur’an bu karamsarlığa karşı ne diyor? 

Kur’ân her mü’mine der: “Allah’ın rahmetinden ümid kesmeyin.” (Zümer, 53) Çünkü “Allah’a tevekkül edene Allah kâfidir.”

Hem der: “İhtiyarın cüz’î ise; kendi mâlikinin irade-i külliyesine işini bırak. İktidarın küçük ise, Kadîr-i Mutlak’ın kudretine itimad et.

Hayatın az ise, hayat-ı bâkiyeyi düşün.

Ömrün kısa ise; ebedî bir ömrün var, merak etme.

Fikrin sönük ise; Kur’ân’ın güneşi altına gir, imanın nuruyla bak... 

Hem hadsiz emellerin, elemlerin varsa, nihayetsiz bir sevab ve hadsiz bir rahmet seni bekliyor.

Hem hadsiz arzuların, makasıdın varsa, onları düşünüp muztarib olma. Onlar bu dünyaya sığışmaz. Onların yerleri başka diyardır ve onları veren de başkadır.” (32. Söz)

AZİM 

Barışı, adaleti, iyiliği, ümidi savunmak yakıcıdır, bedel ister. Ama insanın şeref ve haysiyetine yakışan davranış budur.

Öyleyse; ilimden, marifetten, birlik ve beraberlikten, barış ve adaletten yana olan tavrımızı -tüm hücumlara rağmen- değiştirmeyeceğiz. 

Bütün şartlar aleyhimizde olup ahirzaman fitnesi tüm şiddeti ile cihanı istilâ etse de yılmayacağız. Bütün şer, ifsad ve zındıka komiteleri son model silâhlarıyla hücuma geçse de; ‘felek her türlü esbabını cefasını toplayıp’ gelse de, cehalet ve ümitsizliğe asla teslim olmayacağız inşallah.