Kendilerini “Kriz bölgelerinde ihtiyaç sahiplerine sağlık hizmeti ve acil insanî yardım sağlayan uluslararası bir yardım kuruluşu” olarak tanıtan “Yeryüzü Doktorları Derneği” böyle bir çağrı yapma ihtiyacı hissetmiş. Derneğin paylaştığı ‘basın bülteni’nde şöyle denilmiş: “Savaşlar, iklim krizi ve yoksulluk nedeniyle dünya önlenebilir açlık kriziyle karşı karşıya kalırken başta çocuklar olmak üzere milyonlarca insan yeterli gıdaya ulaşamıyor. Yetersiz beslenme sonucu gelişen malnütrisyon hastalığı (beslenme bozukluğu) ise özellikle 5 yaş altı çocukların yaşamını tehdit ediyor. Yeryüzü Doktorları, her yıl Ramazan ayında düzenlediği beslenme sağlığı kampanyasıyla açlık krizine dikkat çekerken ‘Çocuklar Açlığa Yeniliyor’ temasıyla çocukların beslenme tedavileri için destek çağrısında bulunuyor. (...) Dernek, bu yıl başlattığı ‘Çocuklar Açlığa Yeniliyor’ kampanyasıyla özellikle yeni doğum yapan anneleri ve 5 yaş altındaki çocukları tehdit eden açlık krizine dikkat çekmeyi ve beslenme tedavileri için farkındalık oluşturmayı amaçlıyor. (...) Tedavi edilmediğinde çocuk ölümlerinin başlıca nedenlerinden biri haline gelen malnütrisyon teşhisi konulan başta çocuklar ve anneler, yoğun tedavi sürecinin ardından yeniden sağlıklı bir gelişim sürecine girebiliyor. (...)

“Yeryüzü Doktorları Yönetim Kurulu Başkanı Prof. Dr. Ahmet Salduz, ‘Gazze’de ateşkes sağlanmış olsa da aksayan yardım çalışmaları, bölgede zaten kırılgan olan yaşam koşullarını daha da ağırlaştırıyor. (...) Son dönemde Orta Doğu’da artan gerilim ve savaş ortamı da insani yardım faaliyetlerini güçleştiriyor, bu tablonun en ağır yükünü çocuklar, kadınlar, yaşlılar ve hastalar taşıyor. (...) ‘Çocuklar Açlığa Yeniliyor’ kampanyamızla hem açlık krizine dikkat çekmeyi hem de malnütrisyon riski altındaki çocuklara umut olmayı hedefliyoruz.”

Neredeyse dünyayı bir defa daha doyuracak kadar gıdanın israf edildiği bir vasatta, bazı çocukların açlık çekmesi nasıl kabul edilebilir? Bunca zengin ülke ve kişi varken bu imkânlar bir araya getirilerek dünyadaki açlık ve susuzluk bertaraf edilemez mi? Acaba bazı insanların aç kalması özellikle mi isteniyor?

Sebebi ne olursa olsun 2026 yılında dünyanın her hangi bir yerinde bir kişinin dahi aç kalması, yeterli gıda ve suya kavuşamaması bütün insanlığın ayıbıdır, kabahatidir ve meselesidir. En başta İslam ülkeleri ve Müslüman iş insanları olmak üzere “insanlık”tan nasibini alan herkes bu yaraya hemen merhem olmalıdır. 

Temennimiz ve duamız, bundan sonraki bayramlara “açlık ve susuzluk çekmeyen bir dünya” olarak kavuşmamız...