Allah (cc) Kardeşimize rahmet eyleyip geride kalan tüm yolculara da güzel sabırlar versin...

Nur Yolu’nun yolcuları elbette kıyamet gününe kadar vazifelerinin başında yürüyüp, öylece teslim-i ruh edip Hakk’a yürürler ve yürüyeceklerdir de...

Muhabbet fedaîleri; yollarına muhabbetle devam ediyor ve etmelidirler ve Allah’ın izni ile edeceklerdir de... “İhlâs ve uhuvvet yolu” her zaman açık kalacak ve Allah’ın izni ile bu yoldan; daha nice Abdullahlar gelip geçeceklerdir.

Bak çekip gidiyor hizmet erleri,

Ölmeye değil de bir öbür yüze,

Duamız, Cennet ki ola yerleri,

Geceye değildir gidiş gündüze.

Bak, göçler hızlandı şu âhir vakit,

İşte gör, görünür mukadder vakit,

Yerlere düşmeden yapılan akit,

Çıkmalı kardeşler, çıkmalı düze.

Bir daha, bir daha ismi okunur,

Verilen salâlar ruha dokunur,

İman ki bir kuvvet ve de açık nur,

Niye kalplerimiz kalpleri üze?

İşte bak, âlem-i İslâm ne hâlde,

Olmalı çok hızlı nurlu amelde,

Muhabbet kervanı yürüye ilde,

Geç kalmadan kalpten söylenen söze.

Abdullah kardeşim, Er ve Açıkbaş,

Kalbimizde hüzün, gözümüzde yaş,

Güle güle var git, rahmete ulaş,

Rabbim, Nur yağdırsın hep kabrinize.

Ceyhûnî, gidince bir hizmet eri,

Boş kalmaz, kolayca dolamaz yeri,

Biliriz, gidenler dönemez geri,

Hakk’a hamd ü senâ, derman nur ize.

CEYHÛNİ (Mustafa AVCU)