Birileri, dağılmaktan; ötekileri ABD’nin şerrinden ve beridekiler ise Ukrayna sarmalından nasıl kurtulacağını düşünebilirler. Maksadımız bunlar değildi. Kastettiklerimiz, AB’nin tarihini ve mahiyetini doğru öğrenmişler, Avrupa Birliği’nin bir zaruret olduğunu bilirler. İki dünya savaşının biteviye savaşları, tarafgirliklerin devam ettirdiği düşmanlıklar ve semavî dinlere, milletlerin hürriyetlerine ve demokrasiye karşı küreselleşme istidadı gösteren istibdatlar, Hıristiyan Demokrat Avrupa’yı birliğe mahkûm etmişti. AB’nin kuruluşunda keyfîlik olmadığı gibi, günümüzdeki önemi çok fazla artmıştır. Bu hakikat nazara alınmadığı takdirde AB hakkında yazılanların doğru temellere oturmadığını, demokrasi ve insaniyet dostu Birinci Avrupa ve ABD medyasını hariç tuttuğumuzda, yazılıp-çizilenlerin doğrularla ilgisiz olduğunu görebiliyoruz.

Bediüzzaman’ın, Birinci Dünya Savaşı’nın sonlarında ortaya koyduğu kaideyi görmezden gelenleri, tarih fena tokatlıyor… Devletler/milletler savaşı, yerini sınıf savaşına bırakmışsa; günümüzde de dünya ülkelerini idare edenler aralarında ikiye ayrılmışlarsa ve dünya hâkimiyeti için millî devletlerle global elitler ve Küresel ihtilâlciler iki cephe halinde siperlenmişlerse; Amerika’dan, Çin’den, Rusya’dan veya AB’den bahsetmenin doğru olmadığının bilinmesi gerekmiyor mu? 

Günümüzün bazı siyasî tahlilcilerinin “yanlışta ısrarlarının sebebi”ne gelince… Bediüzzaman, demokrasisini kuramamış ülkeyi bağımsız kabul etmiyor. Bu tespite göre Çin’i bir devlet olarak ABD’nin karşısına koyanların hilebazlık yaptıklarını söyleyemez miyiz? Çin’le ilgili açıklayıcı bilgileri, Yeni Asya Neşriyat’ta yayınlanan Neoliberaller çalışmasında bulabilirsiniz.

Sovyetlerin dağılma sürecinde, Amerika’dan ve Avrupa’dan Çin Komünist Partisi’nin yardımına koşan küresel ihtilâlcilerle global elitistlerin hikâyesini bilemeyenler, onların paralarıyla yazılmış Çin masalına inanmaya, devam edeceklerdir. Çekirge sürüsü ile Okyanuslardaki yapay devletçiklerdeki Köpekbalığı fonlarına dair yazılanlar önemlidir…  Kelepirce satılan fabrikalar, kapatılan büyük işletmeler ve sanayide kullanılan paraların piyasalardan çekilmesi… Almanya piyasaları Merkel kontrolünde alabora edilirken, Doğu Avrupa yalanına sığınılıyordu. Hakikati gizleyen örtüyü, COVID-19 salgınında kısmen çektiler. Çin’i teknolojide ve imalatta süper güç yapma fikrine, açgözlü tüccarlar kadar, Neoliberallerin elemanları da yardım etmişlerdi. 

Teknolojinin en küçük parçasına bağımlı bir dünya ile karşılaştığımızda; sermayenin global elitlere ait olduğunu ve Wuhan’daki enstitülerin sahiplerinin de New York’ta yaşadıklarını öğrendik. Elli seneyi aşmakta olan hikâye için kitaplar gerekiyor. İngiltere’deki Brexit’ten tutunuz, Angela Merkel’in alt yapısını inşa ettiği Ukrayna Savaşı’na kadar… Komünist Çin ile İngiltere’nin “Kuşak-Yol” hikâyesi global Marksist elitlere aitti. Merkozy’nin (Merkel-Sarkozy) AB’yi Çin’e bağımlı hale getirdiği anlaşmaları ve AB’de oluşan büyük etkisinin sürecini araştırmadan mesele anlaşılmaz. Merkel’in korkunç ekibi, AB’nin ekonomik bağımsızlığını Çin’e teslim edecekti. 

Zümrelerden, sınıflardan ve devletler üstü taraflardan bahsedenlerin Trump, Merkel, von den Leyen, Macron veya Blair gibi isimlere takılmaması gerekiyor. Burada savaşanların şahs‐ı manevîler olduğunu elbette anladık. Neoliberal-Neocon ittifakının oluşturduğu dev ittifakın, Davos üzerinden dünya hegemonyasını ilân edeceği günlerde ABD’deki gürültüler kopmaya başladı ve bu globalist Marksist elitin; Ukrayna’da, Gazze’de ve şimdi de İran’da elini çabuk tutmaya çalıştıklarının farkındayız.

Meselenin, 1917 Sovyetleri’ndekinden farklı olmadığını; hürriyet, semavî dinler, demokrasiler ve millî devletlerin; dünyayı zaptetmeye çalışan komünizmle (Deccaliyetle) boğuştuğunun farkına varamayanlar; düşmanın uydurduğu kalıplarda kayboluyorlar.

İhtilâlciler ittifakı, savaşı ABD’de kaybetmişti. Cinayetleri ortaya saçılmaya başlayan Klaus Schwab, Davos tezgâhını kapatma kararı aldı ve kendisinin deşifre olan elemanları da istifaya başladılar. (Kanada Başbakanı ve İngilizlerin kullanılanları gibi) Ukrayna Savaşı’na kırk-elli senelik bir ömür biçilmişti. Olmadı. BOP çerçevesinde Neoconlar, İsrail’i koçbaşı olarak kullandılar. Akıbet, dünya Yahudîleri açısından çok kötü…

AB’yi kurtarmayı bir başka yazıya bırakalım, inşaallah…