Genç Osmanlı padişahlarından biri (1. Ahmet olabilir), babasının türbesine bakan çok asabî ve tiryaki olan türbedara bir muziplik yapmak ister. Bir Ramazan akşamı türbeye gelir, türbedarı nargilesini hazırlamış, ezanı beklerken görür. Ona: "Değerli babamın sarığı eğri sarılmış, çöz ve yeniden sar” der. Türbedar: “Efendim, biraz sonra ezan topu atacak. Nargileden bir defa çekeyim. Sonra babanın sarığını düzeltirim” dediyse de, padişah hemen yapılmasında ısrar eder. Tası atan türbedar Padişaha: ”Baban Cuma selâmlığına mı gidecek ulan! Yapmıyorum işte” der ve oracıkta bayılır. Padişah güler ve yanındakilere: “Buna bakın” der ve oradan uzaklaşır.