Başta Zübeyir Ağabey olmak üzere, Tahirî Mutlu, Mehmet Birinci, Mehmet Kutlular gibi Nur'un kahramanları, Nisan yağmurları gibi, bu ayda toprağa düştüler. Ama onların toprağa düşmesi, topraktaki bir tohum gibi, yeni filizler verip, bereketli nur meyvelerini netice vermiştir. 

Nisan ayında toprağa düşen isimsiz kahramanlardan birisi de, gazetemizde uzun süre vazife yapan, emekli muallim, emektar musahhih Ernail Kantar'dır. Öğretmen emeklisi olduğu için herkes ona "Ernail Hoca" derdi. Konuşurken tane tane konuşur, kendini çok güzel ifade eder, karşısındaki insanı ikna ederdi. Emekli olduktan sonra Yeni Asya Gazetesinde musahhih olarak  vazife almıştı. Üstad Hazretlerinin Lahika mektuplarının başında "aziz, sıddık, sebatkâr, sarsılmaz" diye hitap ettiği sıddıklardan birisiydi. Nur cemaatinin geçirdiği sarsılma ve inşikaklardan hiç etkilenmemiş, her zaman Zübeyir Ağabey ve Mehmet Kutlular'ın olduğu tarafta yer almış, hep Yeni Asya ile birlikte hareket etmişti. Tam bir Yeni Asya gönüllüsüydü. En önemli özelliklerinden birisi, demokrat bir nur talebesi olmasıydı. Gazetede çalışırken, benim de içinde bulunduğum ve Ali Kölemen, (merhum) Selâhattin Vatansever ve Ernail Hoca gibi emekli grubuna, "demokrat nurcular" derlerdi. 

Ernail Hoca, Adalet Partisi Gençlik Kollarında, daha sonra Doğruyol Partisinde ve Demokrat Parti'de üye olarak bulunmuş, aynı zamanda Demokrat Eğitimciler Derneğinin de aktif bir üyesiydi. Bu özelliklerinden dolayı da, "Demokrat Nur Talebesi" unvanını hak etmiş birisiydi.

Ernail Hoca, yumuşak huylu, mülayim mütevazı ve mübarek bir insandı. Kendisini tanıtırken, "general değil, er Nail" derdi. Vazifesinde son derece hassas davranır, gazetenin hatasız çıkması için büyük bir gayet gösterirdi. Eskiden gazetemizde resmî ilanlar yayınlanırdı. Sayfalarca ilânları tek tek okur, yanlış bir kelime ve harf olmaması için büyük gayret gösterirdi. Özellikle uydurukça kelimelere hiç geçit vermezdi. Gazetemizi ilânlarına varasıya kadar her kelimesini ve her harfini dikkatle okuyan belki de en müdakkik okuyucu, Ernail Hocaydı.

İkimiz de Beylikdüzü'ne oturduğumuz için, gazeteye gelip giderken genellikle aynı otobüse veya metrobüse binerdik. Onunla yolculuk yapmak çok zevkli olurdu. Yanında bulunan yolcularla hemen kaynaşır, bir konu açar ve sohbete başlardı. Şoförlerle de hemen ahbap olur, onlara gazete verir ve sohbet ederdi. Rahmetli Kutlular Ağabey de Beylikdüzü'nde oturduğu için, iş çıkışında onun arabası ile eve dönerdik. Hayatımın en güzel yılları, bu güzel insanlarla geçirdiğim yıllardır diyebilirim.

2022 Mart ayı içinde hanımı vefat etmişti. Pandemi dönemi olduğu için biz de uzaktan çalışmaya başlamıştık. Ben de Eskişehir'e dönmüştüm. Taziye için aradığımda, tam bir tevekkül ve teslimiyet içinde buldum. Gazetedeki vazifesine ayı hassasiyetle devam ediyordu. Nihayet hanımından bir ay kadar sonra hastaneye yattığını ve 5 Nisan 2022 tarihinde vefat ettiğini öğrendik. Nur talebeleri için hazan mevsimi olan Nisan ayında, Ernail hoca da bir mai nisan gibi toprağa düşmüştü.

Vefatının dördüncü sene-i devriyesinde kendisini bir defa daha rahmet yâd ederken başta Zübeyir Ağabey olmak üzere ahirete intikal eden bir nur talebelerine sonsuz rahmetler diliyoruz.