Enes, annesinin Müslüman olduğunu öğrenince çıkıştı. Ümmü Süleym dinden çıkmadığını, sadece yurtlarına gelen zâta iman ettiğini söyledi. Enes’e de İslâm dinini anlattı. Eliyle işaret ederek Kelime-i Şehadet getirmesini istedi. Enes b. Malik, annesinin istediğini yapınca, babası Malik, oğlunun itikadını bozmamasını söyledi. Daha sonra Malik bir düşmanıyla karşılaştı ve öldürüldü.

Medineli müşriklerden Ebu Talha, Ümmü Süleym’le evlenmek istedi. Ümmü Süleym, onunla evlenmeye yanaşmadı ve “Sen, sana ne zararı, ne de yararı olmayan bir taşa tapmayı nasıl uygun görürsün? Bir marangozun getirip senin için yonttuğu bir ağaç parçasının sana ne zararı, ne yararı dokunur?” dedi.

Ebu Talha, başka bir gün gelip, evlenme isteğini tekrarladı. Ümmü Süleym yine aynı sözlerini tekrarladı. Mihr olarak sadece kelime-i şehadet getirmesini istedi. Ebu Talha düşünüp sonra geldi ve yapılan teklifi kabul ettiğini söyledi. Kelime-i şehadet getirerek Müslüman oldu. 

Ümmü Süleym’in, Ebu Umeyr adındaki oğlu hastalanıp babası evde yokken ölmüştü. Ümmü Süleym onu yıkadı, kefenledi ve evin bir köşesine koydu. Buhurladı ve üzerini örttü. Ev halkına da Ebu Talha’ya, oğlunun öldüğünü kimsenin söylememesini istedi.1

Akşam olunca Ebu Talha geldi, çocuğunu sordu. Ümmü Süleym, çocuğun sıkıntısının geçtiğini ve rahatladığını söyledi. Ebu Talha, onun sözünden çocuğun gerçekten iyileştiğini sandı. Ümmü Süleym, akşam yemeğini hazırladı, yedirdi, içirdi. O güne kadar hiç yapmadığı şekilde süslendi. Sonra yattılar. 

Ebu Talha gusledip sabah namazı için mescide gitmek isteyince Ümmü Süleym, “Bazı kimseler, bazı şeyleri ailelerine emanet olarak bıraksalar, bir süre sonra da, bu emanetlerini geri almak isteseler, onların bu isteklerini engellemeyi uygun görür müsün?” dedi. Ebu Talha, “Hayır!” deyince, Ümmü Süleym, “Sen de, oğlun Ebu Umeyr’i böyle bir emanet say!” dedi ve çocuğun öldüğünü söyledi. Ebu Talha, Resulullah’la (asm) sabah namazını kıldı. Sonra hanımının yaptığını teker teker anlattı. Resulullah (asm), “Allah, geçen gecenizi her ikinize mübarek kılsın!” buyurdu. Ümmü Süleym o gece hamile kaldı. Çocuk doğduğu zaman da, Resul-i Ekrem (asm) ona Abdullah ismini koydu.2 Peygamberimizin (asm) duası bereketiyle Abdullah’ın dokuz oğlu oldu. Çocukların hepsi de Kur’ân-ı Kerîm’in hizmetkârı oldular.3

Enes b. Malik, Resûlullah (asm), Medine’ye geldiğinde, sekiz-on yaşlarında olduğunu, annesi elinden tutup Resûlullah’a (asm) götürdüğünü anlatır. 

Annesi, “Yâ Resûlallah! Ensar erkek ve kadınlarından sana hediye vermeyen kimse kalmadı. Ben, bu oğlumdan başka, sana hediye edecek bir şeye sahip değilim. Yâ Resûlallah! Bu oğlum Enesciktir! Sana hizmet eder, senin hizmetçindir! Onun hakkında Allah’a dua et!” dedi.

Resûlullah (asm), “Allah’ım! Bunun malını ve evladını çoğalt! Verdiğin şeylerde, onun için bereket ihsan et!” diyerek dua etti.4 Resûlullah (asm), Enes’in annesi için üç şey hakkında dua etti. O ikisini dünyada gördü. Malı ve çocukları pek çoktu. Çocuklarının sayısının yüz civarında olduğu rivayet edilir.5

Enes b. Malik, Resul-i Ekreme (asm) on yıl hizmet etti. Enes, bu süre içinde Resulullah’ın kendisini dövmediğini, kötü bir söz söylemediğini ve yüzünü de ekşitmediğini anlatır.

Dipnotlar:

1- Sahih-i Müslim, 7: 145

2- Sahih-i Müslim, 7: 145-146

3- Sahih-i Buharî, 2: 84

4- Buhârî, Sahîh, 7: 154, Müslim, Sahîh, 4: 1929.

5- Müslim, Sahih, 4: 1929.