Zira, toplumun ve devletin dinamiklerini ancak yüzde 60-70 oluşturur ve sürükler. Ve ayrıca, “Tam dindar tam siyasetçi, tam siyasetçi tam dindar olamaz!” (Bediüzzaman, Tarihçe-i Hayat, s. 131)

Dindarlar iktidar olsalar, deccalizmin, Kemalizmin kurguladığı “yalancı, gaddar, menfaatperest” siyaset prensiplerini uygulamak zorunda kalırlar. O zaman var olan dindarlıkları da elden gider. Dinin gerektirdiği kurallarla hareket etseler, “tam siyasetçi” olamazlar.

Dindar bir futbolcu, oyunu dinî kurallara göre oynayabilir mi? Günümüz siyasetiyle uğraşan dindarlar; siyaseti bugünkü kurallarıyla oynamıyor mu! Şimdiki siyaset şan, şöhret, yalan propaganda ve yıpratma üzerine kurgulanmamış mı? Bir dindar meyhanede, faizhanede, çalışabilir mi? Bu müesseseleri çalıştırabilir mi? Maalesef bugün tam olarak da bunu yapıyorlar!

“Siyasal dindar/dindar siyasalcıların” zihniyeti şudur: “Çalacaksa dindar çalsın, ne pahasına olursa olsun dindarlar yönetsin!” Bu, çalıp-çırpma, haksızlık ve zulüm gibi her türlü olumsuzluklarda biribirine yardımcı ve destekçi olmayı getiriyor! Dini de alet ederek, ”şeffaflığı” engelliyor, “tek adamcılığa” götürüyor. 

Böylece, deccalizm/süfyanizmin kolları “ifsat, ahlâksızlık, zındıka komiteleri”, dindarları kullanarak yolsuzluklarını ve din tahribini bunlara yaptırmıştır!

Böylece iktidardaki dindarlar siyaseti “din adına, dindarlık hesabına” yaptıklarından dini alet ederler, kendileri için kullanırlar. Müsbet icraatları, iyilikleri, hizmetleri kendilerine alır ve kendilerine mal edilir; menfi hareketleri dine ve dindarlara yıkılır. O zaman, din bunlara müsaade ediyor hissi uyanır. O taktirde de dindarlık böyle bir şeydir algısı doğar. Bu dehşetli bir cinayettir.

Aslında Bediüzzaman, “Dindarlar iktidar olmaya çalışmasın” derken, onlara acımış, “siyaset bataklığına” düşüp dindarlıklarının yok olmasına gönlü razı olmamıştır! Dindar görünüp Deccalizmin/Süfyanizmin, Kemalizmin kurguladığı dehşetli “siyaset topuzunu” sallamasınlar!

Hürriyetçiler, Demokratlar iktidar olsa, bu kadar yolsuzluk, adaletsizlik, hukuksuzluk yapamaz! Neden? Zira, demokrasinin gereği “şeffaflık ve sorgulama”ya tabi tutulurlar, muhalefetin kontrolünde olurlar.