Bugüne kadar duyduğumuz hitaptan çok farklı bir hitaptır bu. Eski eserlerde "Ey oğul," "Ey müridan," "Ey salik" gibi hitaplarla talebelerine hitap eden mürşitler duyduk ve okuduk. Üstad Bediüzzaman ise doğrudan "Ey kardeş!" diye hitap etmektedir. Bu öylesine gelişi güzel söylenmiş bir söz değildir. Bunun içinin dolu olduğunu diğer eserlerindeki kardeş ve kardeşlerim hitabından anlamakla birlikte, Uhuvvet ve İhlâs Risaleleri bu konuda önemli bir yere sahiptir.

Hz. Üstad ömrünün sonuna kadar talebelerine kardeş gözüyle bakmış ve onların hem dünyevî hem de uhrevî saadetleri için kendisini feda etmiştir. Onun hayatına bu gözle bakanlar, onun ne kadar cefakâr ve fedakâr olduğunu göreceklerdir. Eski zatların talebeleri ile olan ilişkileri dikey bir düzlemde iken, Üstad Bediüzzaman'ın talebeleri ile ilişkisi ise yatay bir düzlemde seyretmektedir. Bu durum, hizmet metodu olarak da yeni bir dönemin başladığını haber veriyordu. Meslek ve meşrep olarak da "Haliliye"yi seçecekti.

"Benden birkaç nasihat istedin" diye devam etmiştir Üstad Bediüzzaman. Muhatabı ondan birkaç nasihat istemiştir. Din nasihattır. Tebliğin de en önemli bir metodunu ortaya koyuyordu böylece. Su, susayana, yemek aç olana, nasihat ise isteyene verilirdi.

"Sen bir asker olduğun için, askerlik temsilâtıyla, sekiz hikâyeciklerle birkaç hakikati nefsimle beraber dinle." Muhatabı askerdir ve onun anlayacağı dilden konuşmaktadır. Sonra devam eder, "birkaç hakikati nefsimle beraber dinle" der. Burada ilk önce nefse bir hitap vardır. Üstad Bediüzzaman ilk önce nefsine demiştir muhatabına diyeceklerini. Yani nefsini aradan çıkararak konuşmamakta bilakis hayatının her döneminde bedel ödeyerek söylediklerini şahsında yaşayarak hayatını canlı bir kitap haline getirmiştir. "Çünkü ben nefsimi herkesten ziyade nasihate muhtaç görüyorum" diye devam eder. En büyük ders nefsiyle olan savaştır. Onun en büyük üstadı Resülü Ekrem Aleyhissalâtü Vesselâm ve nefsin muhakkak kötü olduğunu beyan eden Yusuf Aleyhisselamdır.

"Şimdi kısaca ve avam lisanıyla nefsime diyeceğim. Kim isterse beraber dinlesin." Yine en sonunda nefsime diyeceğim demiş, dinlemek isteyenleri de serbest bırakmıştır. Burada zorlama yoktur ve dikte etmek de yoktur. Soru sormayan ama bu sorularla yaralı olanlara da kapıyı açık bırakıp kim isterse beraber dinlesin diyecek kadar karihası geniş bir insandır Bediüzzaman Said Nursî. Girişte geçen "sekiz hikâyecik" ifadesi de Sözler kitabının genelindeki temsilî dersleri ve hakikatleri nitelemektedir.