Cinayetler, intiharlar, okul saldırıları ve nihayet patlak veren Fon krizi. Toplumun huzurunu kaçıran ve yürek burkan olaylar... Bin yıllık tarihi, köklü medeniyeti ve zengin birikimi olan ülkemizde yaşananlar insanı kahrediyor. Dikkat çekmek istediğimiz husus, bu olanların Türkiye’ye yakışmadığı ve bardağın boş tarafını gösteren kısmıdır. Çünkü bardağın boş kısmını görmek; o boşluğu nasıl dolduracağımız iradesini ortaya koymayı gerektirir.  

Peki bunlar karşısında hiçbir şey olmamış gibi davranabilir miyiz? Yaşananlar canımızı acıtmıyor mu? Çocuklarımızı, gençlerimizi, ailelerimizi ve geleceğimizi ilgilendirmiyor mu? Elbette ilgilendiriyor. O halde başta yetkililer olmak üzere bu ülkeyi seven ve kendisini bu ülkeye karşı sorumlu hisseden herkesin kendine şu soruyu sorması gerekiyor: Düzenin çarkı işlemiyorsa daha ne kadar beklememiz lazım? Kendimiz, çocuklarımız, geleceğimiz ve ülkemiz için sorumluluklarımızı üstlenmemizin zamanı gelmedi mi? Olay olduktan sonra tedbir almak yetmez. Yaşananların ardından tedbirlerin açıklanması, faillerin en ağır şekilde cezalandırılacağının söylenmesi elbette önemlidir. Fakat bunların hiçbiri yitip giden canları geri getirmiyor, mağduriyetleri ortadan kaldırmıyor. Ailelerin acılarını dindirmiyor. Bu sebeple yaşananlardan sonra devreye giren pansuman tedbirlerle yetinemeyiz. 

Asıl mesele, olayın meydana gelmeden önce onu doğuran şartları görebilmek ve gerekli tedbirleri almaktır. Aracımız sürekli arıza yapıyor ise, A’dan Z’ye kapsamlıca elden geçiririz. Sağlıklı işlemeyen bir düzen için de benzer bir anlayışa ihtiyaç vardır. Bu sebeple Türkiye’nin yönetim sisteminin kapsamlı bir “CHECK-UP’a” ihtiyacı olduğu açık. 

Başta eğitim sistemimiz olmak üzere devletin bütün temel kurumlarının işleyişlerini yeniden gözden geçirmemiz gerekiyor: Eğitim sistemimiz, iyi insan, kendisi ve sosyal çevresiyle barışık sorumlu vatandaş; eleştirel düşünebilen ve farklılıklarıyla birlikte yaşamayı bilen başarılı bireyler yetiştirmelidir. Sağlık sistemimiz kolay erişilebilir olmalı. Zamanında ve nitelikli sağlık hizmeti sunmalıdır. Mühendislerimiz, yaptığı işin insan hayatına doğrudan etkisi olduğunu bilerek mesleğini yüksek standartlarda icra etmelidir. Yargı sistemimiz, bağımsızlık ve tarafsızlık ilkeleri ile adaletin tecelli etmesini sağlamalıdır. Medyamız, doğru haber, doğru bilgi, kamu yararı ve vicdanî sorumluluk anlayışı ile toplumu aydınlatmalıdır. Kamu idaresi, esen rüzgarlardan bağımsız olarak, devletin kapısını milletin kapısı haline getirmeli; vatandaş kendisini devletin karşısında yalnız ve çaresiz hissetmemelidir. Denge ve denetleme sistemi işleyen; yasama, yürütme ve yargının kurumsal bir şekilde fonksiyonlarını icra etmeleri sağlanmalıdır.  

Amaç, insanımızın huzur ve güven içinde onurlu bir biçimde yaşayabileceği bir iklimi oluşturmak olmalıdır. Bu sebeple siyasî hesap ve düşüncelerden bağımsız olarak Türkiye sistemini “CHECK-UP’tan” geçirme iradesini gösterebilmelidir. Bugün ihtiyacımız olan her olayın ardından yeni tedbirler paketini açıklamak değil; neden bu olayların tekrar tekrar yaşandığını cesaretle sorgulamaktır. Eksiğimizi yanlışımızı görmekten korkmamalıyız. Görürsek akrep gibi bize zarar veren eksiklerimizi ve yanlışlarımızı telafi edebiliriz. Çocuklarımızın güvenliği, gençlerimizin geleceği, ailelerimizin huzuru ve ülkemizin yarınları için artık günü kurtaran tedbirlerden daha fazlasına ihtiyaç vardır. Unutulmamalıdır ki güçlü ülke ekonomisi güçlü olan ülke değil, insanların kendini güvende hissettiği, adaletine güvendiği, kurumlarına inandığı ve geleceğe umutla bakabildiği ülkedir. Türkiye neden böyle bir ülke olmasın?