ABD ve İsrail, bütün yetkilerin kendisinde toplandığı, her şeye kendisi karar veren, ancak kendisinden hesap sorulamayan, rahat ikna edebilecekleri bir tek adamla muhatap olmak isterler.

Onlar, Ortadoğu’da Türkiye başta olmak üzere İslâm ülkelerinin demokratik rejimlerle idare edilmelerini istemezler. Zira güçlü bir Parlamento, bağımsız bir yargı ve hür bir basının bulunduğu demokratik ülkelerin yönetimlerinden çekinirler ve bir İslâm devletine saldırmayı göze alamazlar.  

Tek adam rejimlerinin başındaki yöneticilerin öne çıkan bir özelliği; elde ettikleri devlet gücü ile meclis, yargı ve basını kontrol altına almalarıdır. Kitap okumayarak kulaktan duyma bilgi sahibi olmaları, liyakat sahibi, gerçekleri cesaretle söyleyebilen kabiliyetli bürokratlar ve uzmanlar yerine cahil, kabiliyetsiz, şakşakçı, daima pembe tablo çizen yağcı elemanları kendilerine danışman tayin etmeleridir.

Tek adamların diğer bir özelliği; yağcı, kifayetsiz danışmanlarının dolduruşuna gelerek her şeyin en iyisini kendilerinin bildiğini sanmaları ve muhtemel sonuçlarını düşünmeden kararlar almaları, akıllarına geleni söylemeleridir. Bu kararlar ve söylemlerle, sadece kendilerini değil, ülkelerini telafisi zor zararlara sokmalarıdır.

Tek adamların, usulsüz ve haksız bir şekilde elde ederek içerde ve dışarıda gizledikleri göz kamaştırıcı büyük servetleri vardır. Bu varlıklarının deşifre edilmesini ve halkları tarafından bilinmesini asla istemezler.

Bu yüzden bu siyasîler, uluslararası camiayı harekete geçirmek gibi ABD ve İsrail’in İran meselesinde olduğu gibi irtikâp ettikleri zulümlerinden geri attıracak ciddî bir tavır sergileyemezler. Aksi halde o devletlerin istihbaratı, onların servetlerini ve nereye sakladıklarını ifşa ederek onları halklarının gözünden düşürürler.

Bu yöneticilerin iç kamuoyunu kendilerine bağlamak, ekonomik kriz gibi yol açtıkları sıkıntıları halklarına unutturmak için siyasette çokça kullandıkları bir taktik, hamasettir. “Ey İsrail! Bir gün ansızın gelebiliriz” tarzında gerçeğe uymayan meydan okumalarla İsrail’i tehdit ederler. Onun da istediği budur.

O, dünya kamuoyuna “Bakın bizi nasıl tehdit ediyorlar. Bizi yok etmek istiyorlar. Biz bu yaptıklarımızla kendimizi savunma hakkımızı kullanıyoruz, bizi anlayın” tarzında kendisine yardım eden devletlere ve dünya kamuoyuna yaptığı katliamlara karşı gösterilecek tepkiyi yumuşatmak için mesaj verir.

İslâm ülkeleri, siyaseten tek adam rejimleriyle idare edilmeye devam ettikleri sürece ABD ve İsrail, İslâm âleminden ciddî manada bir tepkiyle karşılaşmayacağını bildiği için cinayetlerine pervasızca devam etmektedir.

Küresel Yahudî lobilerinin etkisi altına giren Batılı büyük devletlerden, hak ve hürriyetlerini gasp ederek kendi halklarına zulüm eden Rusya ve Çin gibi ülkelerden Ortadoğu’da Müslüman halklara yapılan zulümleri durduracak bir tavır beklemek de boşunadır.

Geriye ABD ve İsrail’i durduracak çok etkileyici bir tercih kalıyor. O da; İslâm âleminde Müslüman halkların çoğunun, harekete geçirilerek Müslüman ülkelerinin büyük şehirlerinin zengin semtlerinde yer alan alış veriş merkezlerinde peynir ekmek gibi satılan ABD ve İsrail menşeli ürünlere, İsrail’e para ve silâh yardımı yapan devletlerin mallarına boykotaj uygulamalarıdır. Bu boykotun, devreye girmesi hâlinde zalim devletlerin hayat damarını kesmek gibi ona geri adım attırmada etkili olması kuvvetle muhtemeldir.