Zerrelerin canlılarda görev almaları ile değer kazanmalarının ne demek olduğunu anlamayı kolaylaştırmak için kanımızdaki demir atomunu bir örnek olarak inceleyelim:
“Canlı vücudunda görev almış bir element veya molekül, almayandan neden daha değerlidir?” sorusunu bir örnekle netleştirebiliriz:
Kanımızda oksijeni akciğerlerden alıp tüm vücuda taşımak, alyuvarlardaki demir atomunu taşıyan hemoglobinlere yüklenmiştir. Bu sayede kanımız seruma göre 70 kat daha fazla oksijen taşıma kapasitesi kazanır. Burada “demir atomunun üstlendiği görev” o kadar önemlidir ki, demir cevherleriyle bilinen İsveç’in henüz gün yüzüne çıkmamış bir demir atomuyla adeta kıyaslanamaz bir değerdedir. İşte kanımızdaki demir, oksijen taşımayı yapmasaydı, 350 litre serumla oksijen ihtiyacı karşılanacaktı. Sorun sadece bu kadar suyu taşımak değil, çünkü bu bizi insan diye bir varlığın olamayacağına götürürdü. Çünkü 350 litre suyu vücudun taşıması gerekecekti. İki ayak üzerinde et ve kemikten yapılı bir insan vücudu bunu taşıyamazdı. Buna göre vücudu daha büyük (yani 5 ton kadar) düşünmek gerekecekti. O zaman vücuttaki dokuların bu durumdaki toplam hücre sayısının artması gerekecekti. Bu ise 350 litrelik su miktarının da artması anlamına gelecektir. Hücre artışı olmasa, vücut büyüyünce ya hücreler arası boşluklar açılacak veya hücrelerin ebatları ve hacimleri artacaktı. Bu durumda ise besinlerin ve oksijenin hücre içine alınması başka moleküler biyolojik zorluklar gösterecektir. Ve kısaca sonuç şudur: Hemoglobindeki demiri kaldırınca insanın varlığını unutmamız gerekecekti. Buna göre diğer elementleri de rahatlıkla düşünebiliriz. Bunun gibi, kanlarında hemoglobin taşıyan bütün hayvanları düşündüğümüzde hemoglobinsiz bu hayvanların vücut bulmasını açıklayamazdık.
Bir başka örnekte de bitkilerin klorofil molekülündeki magnezyum atomuyla ilgilidir. Bitkilerin güneş enerjisinden taze yaprakların hücrelerinde bulunan klorofil molekülü sayesinde yararlanır ve kimyasal enerjiye dönüştürür. Böylece bitkiler meyvelerini, tohumlarını üretir ve milyarlarca tonla canlıların beslenme zincirinin temelini teşkil ederler. Hem kendilerini, hem de başkalarını beslerler. Bu molekül olmasaydı üretici bitkiler de olmazdı.
İşte canlı vücutlarında görev alan zerrelerin dünyada bırakılmayıp cennete alınmalarının hikmeti budur. Kur’ân ile Allah’ın insanlara sunduğu büyük vizyon, büyük ufuk, büyük hikmet, tesadüfün hiçbir parçasına izin vermeyen büyük gayelilik, ebediyetlere uzanan büyük hedefler, büyük mesaj, büyük enformasyon işte budur. Bir demir atomunun hemoglobindeki yeri, çok şeyi anlamamıza ve anlatmamıza imkân sunmaktadır. Çünkü varlıklar birer mektubat-ı Rabbânî’dir.