"Ümitvar olunuz, şu istikbal inkılâbı içinde en yüksek gür sada İslâm'ın sadası olacaktır."

Piyasalar

Dost mu, dost!

15 Kasım 2019, Cuma 00:12
Yılların ilerleyişi içinde, insan içine dönük bir aramaya giriyor. Bunamanın ötesinde, belki dost arayışı içerisine kayıyor elinde olmadan…

Hayat acı ve tatlı bütün hatıraları insanın hafızasına yükledikçe, insan bunları taşıyabilmek için yardımcı arayışına başlıyor. Öyle bir mananın ifade edicisi olmalı ki; susmamak, devam etmek; bakiye yönelmiş, ebediyeti içine alacak; yalnızlık manalarını akla bile getirmeyecek bir dost arayışı…

Niçin? İnsan fıtraten, yaratılışından sever… Sevgiye lâyıktır, sevilmeli de… Ama boşa giden, karşılığı gelmeyen sevmekler; acı veriyor, üzüntü veriyor, elem veriyor ve bu vermekler insanı yıkıyor, çökertiyor.

Bundandır ki insan hakikisini bulana kadar, sahtelerin arasında dolaşmaya mahkûmdur. Bu yolda ümitsizliğin yeri yoktur. Üzüntü, keder, elem hep ümitsizliğin değirmeninde öğütülen metalar. Bu yol; aşk yolu, bu yol; sevgi yolu, bu yol; baki oluş yoludur.

Standartları yırtmayan bir insan ömrü yolun yarısında feryada başlıyor. Dost! Dost!.. Ama öyleki en yakınından, kendi ruhî hayatına, en uzak şeylerden kalbinin derinliklerine kadar bir arayışla, tatmin olmak için bir feryad!.. Ve arayış…     

Şu hiçbir zaman inkâr edilmemeli: Bekayı isteyen bir ruh, fenaya, kayboluşa razı olamaz. Bir fani ancak ebediyet ilâcıyla hakikî dostu bulabilir. Baki şeylerin yüzlerine bakarak; O’na kavuşabilir ve mes’ud olabilir.

Bundandır ki beşer insaniyet itibariyle yardımlaşmak mecburiyetindedir. Ve zahiri, görünen, münasebetlerin arkasında, her zaman geçerli bir dost arayışı vardır.

Sevgi denince; Yunus’un bağrında kor ateş olan, Mevlânın kalbinden nur olarak çıkan; elbette bakiye yönelenlere, dost arayışı içinde bulunanlara; yol gösterici hükmündedir.

Hakikî dostun düşünülmesi bile insana sürur veriyor. Onu hayal etmek bile insanı saadete ulaştırıyor. Onunla bir olmayı aklen tesbit insanı sevgiye gark ediyor. Hakikî dosta yakın olabilme fikirleri insanı huzura kavuşturuyor.

Öyle bir dost olsun ki, ne batsın, ne kaybolsun, ne sönsün, ne uzaklaşsın, ne kötülük etsin, ne aldatsın, ne vermesin ve ne de mükâfat vaadlerini reddetsin.

Bekaya bakmayan sevmekler ve dostlar, Bediüzzaman’ın şu ebedî, edebi sözlerine muhakkak kulak vermelidirler ve derslerini almalıdırlar: “Yâ Bâkî, madem Sen bâkîsin; yeter, her şeye bedelsin. Madem Sen varsın; her şey var…”

Okunma Sayısı: 767
YASAL UYARI: Sitemizde yayınlanan haber ve yazıların tüm hakları Yeni Asya Gazetesi'ne aittir. Hiçbir haber veya yazının tamamı, kaynak gösterilse dahi özel izin alınmadan kullanılamaz. Ancak alıntılanan haber veya yazının bir bölümü, alıntılanan haber veya yazıya aktif link verilerek kullanılabilir.

Yorumlar

(*)

(*)

(*)

Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış, Türkçe karakter kullanılmayan ve tamamı büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır. İstendiğinde yasal kurumlara verilebilmesi için IP adresiniz kaydedilmektedir.
  • Oğuz Yiğiter

    15.11.2019 04:05:56

    Rifat Hocam, makalenin son paragrafında geçen; "Bediüzzaman'ın şu ebedî, edebî sözlerine muhakkak kulak vermelidirler ve derslerini almalıdırlar." cümlesinde bulunan, 'ebedî' kelimesinin öznesi, Bediüzzaman olarak anlaşılırsa, fanilerin sözlerine ebediyet atfetmek gibi bir mana anlaşılırsa, itikaden sıkıntılı bir durum ortaya çıkar. Malum ancak Cenab-ı Hak için ezelî ve ebedî sıfatları geçerlidir. Allah(cc) ezeli ve ebedi olduğu için, ancak O'nun kelâmı 'ebedî' olabilir. Tavzih veya tashih gerektiren bir ifade gibi duruyor. Hürmet ve dua ile...

(*)

Namaz Vakitleri

  • İmsak

  • Güneş

  • Öğle

  • İkindi

  • Akşam

  • Yatsı