Fıtır sadakasının; her Müslüman’ın üzerine düşen bir hak ve vecibe (borç) olduğunu ilan da ettirdi. Yoksulların yiyeceğini sağlayan, oruçluyu söylediği boş sözlerden, işlediği çirkin işlerden arıtan fıtır sadakasının bayram namazından önce verilirse makbul bir sadaka olacağı, namazdan sonra verilirse fıtır sadakası dışındaki sadakalardan bir sadaka sayılacağı da açıklandı.

Peygamberimiz (a.s.m.) Medine'ye geldiği zaman, “Allah, size, iki bayramınıza bedel, onlardan daha iyilerini, hayırlılarını; fıtır (Ramazan) ve kurban bayramı günlerini tahsis kıldı" buyurdu.2

Peygamberimiz (a.s.m.), ramazan bayramında bir şey yemeden namaza çıkmaz, kurban bayramında ise namazı kılmadıkça bir şey yemezdi. Namazı kıldırıp eve dönünce de, kurbanın etinden yerdi. 

Peygamberimiz (a.s.m.), bayram namazlarından önce guslederdi. Hz. Ali (r.a.) de böyle yapar ve “Biz ancak Muhammed’den (a.s.m.) yaptığını gördüğümüz şeyi yaparız!" derdi. 3

Peygamberimiz (a.s.m.); bayram namazlarına bir yoldan gider, başka bir yoldan dönerdi. 

Ebu Saîd el-Hudrî, “Resûlullah (a.s.m.), ramazan ve kurban bayramı gününde namazgâha çıkar, ilk başladığı şey namaz kıldırmak olurdu. Sonra, namazdan çıkıp, cemaat oldukları yerde saflarında otururlarken kendisi ayakta onlara dönüp vaz eder, tavsiyelerde bulunur, ne emredecekse emrederdi. Hatta o sırada kimleri nereye gönderecek olursa gönderir yahut başka bir şeyin yapılmasını emre¬decek olursa emreder, bundan sonra namazgahtan döner, evine giderdi." 4 der.

Peygamberimiz (a.s.m.); Medine'de on yıl her kurban bayramında kurban kesti. Peygamberimiz (a.s.m.) kestiği kurbanları çift çift keser, birisini kesemeyen ümmeti için, diğerini de ev halkı için keserdi. 

Kurban bayramının arefe sabah namazından bayramın dördüncü günü ikindi namazına kadar, 23 vakitte, yalnız başına veya cemaatle kılınan farzların arkasından birer defa "Allahuekber! Allahuekber! La ilâhe illallâhu vallahu ekber! Allahuekber ve lillâhilhamd!" diyerek tekbir getirmek, erkek kadın, imam cemaat, mukim misafir... her Müslümana vacibdir. Buna, teşrik tekbirleri denir. 5

“Eğer namazların arkasında, hususan bayram namazlarında, bir anda Allahu ekber diyen yüzer milyon insanların sesleri, âlem-i gaybda ittihad ettikleri gibi, âlem-i şehadette dahi birbiriyle ittihad edip içtima etse, küre-i arz tamamıyla büyük bir insan olup, azametine nispeten büyük bir sadâ ile söylediği Allahu ekber'e müsavi geldiğinden, o muvahhidînin ittihadıyla bir anda Allahu ekber demeleri, küre-i arzın büyük bir Allahu ekber'i hükmüne geçiyor. Adeta bayram namazlarında âlem-i İslâmın zikir ve tesbihiyle zemin zelzele-i kübrâya mazhar olup, aktâr ve etrafıyla Allahu ekber deyip, kıblesi olan Kâbe-i Mükerremenin samimî kalbiyle niyet edip, Mekke ağzıyla, Cebel-i Arefe diliyle Allahu ekber diyerek, o tek kelime, etraf-ı arzdaki umum mü'minlerin mağara-misal ağızlarındaki havada temessül ediyor. Birtek Allahu ekber kelimesinin aks-i sadâsıyla hadsiz Allahu ekber vuku bulduğu gibi, o makbul zikir ve tekbir, semâvâtı dahi çınlatıp berzah âlemlerine de temevvüç ederek sadâ veriyor.”6

Şöyle toplu kılınan namazları bir düşünelim. O namazların arkasında getirilen tekbirleri hatırlayalım.

Dipnotlar:

1- Buhârî, 2:138, Müslim,  2: 677-678,

2- Ahmed b. Hanbel, 3: 250

3- Ahmed b. Hanbel, Müsned,2: 94, İbn Mâce, Sünen,  1: 339

4- Buhârî, Sahîh,  2:4.

5- Mâlik, Muvatta',  1.404,  28

6- Bediüzzaman Said Nursi, Lem’alar, s. 313-314