Bir ressam tablosunu yapar bitirir sonra karşısına geçip fırçasıyla bazı yerleri tekrar boyar, çok uzakta yürüyen bir adam çizer belli belirsiz. Gökyüzünde uçan bir kuş çizer. Duygusunu, düşüncesini tuvaline aktarır.

Senarist de duygularını kağıda aktarır. 

Senarist düğün sahnesi yazar orada önemli olan gelin ve damattır. Fakat bir yan karakter yazar o filmde tuz, biber olur âdeta. Ağlayan bir kız annesi, gülen neşeli bir garson, masaların arsında dolaşan kediye yiyecek veren mavi renkli elbiseli kadın... Tüm bunlar filmin yapaylığını gerçekliğe dönüştüren unsurlar olarak elimizdedir. 

Filmlerdeki yan karakterler bazen o kadar öne çıkar ki esas karakter kadar akılda kalır, hatta bazı sahneler unutulmaz. Bu tarz yardımcı karakterlerin baskın çıktığı durumlarda ilk tasarlandığı gibi gitmez işler ve rolünü uzatır senarist. Bu dizilerde daha da öne çıkar. Kurtlar Vadisi Pusu dizisinde Halil İbrahim Kalaycıoğlu ilk başta sekiz bölüm için anlaşmaya vardıkları Zülfikar Ağa karakteri için 171 bölümde yer almıştır.. İyi bir yardımcı karakterden uzun süre yararlanmıştır dizi.

Hikâyenin tüm yükünü ana karakterlere yüklemektense bazen yardımcı karakterlere de bazı yükler yüklemek daha ilginç bir sonuca doğru götürebilir senaryoyu.

Bazı beylik sahneler vardır, çok filmde tekrarlanır, fakat doğru yerde ve zamanda kullanılınca filme güzellik katar. Bunu örneklendirirsek aynada yansıyan filmin önemli bir karakterini görmek; iç hesaplaşma, yani karakter kendisi ile yüzleşiyordur, karakter kendini arıyordur,  “Ben kimim” duygusunu yansıtır, yalnız olduğunu ve kendisi ile konuştuğunu simgeler. Aynaya bakarak gülümser fakat aslında hüzünlüdür. Yönetmen bunu daha anlaşılır hale getirebilir. Aynada gülen yüz aslında hüzünle bakan yüz şeklinde veya aynada çocukluğu, gençliği gerçek hayatta şimdiki hali...

Pencereden bakan karakter izleyiciye ne duygusu verir; bekleyiş, birini veya bir haber beklediğini yansıtır, özlem, dışarıda akıp giden hayata bakarken ulaşamadığı bir şeyi özlüyordur, yanlızlık, karakter yalnızlığını anlatmaktadır, umut, gelecekten beklentilerini gösterir, kararsızlık, geçmişi özlemek... İzleyici dışarıdaki hayatı görür ve karakterin bu hayatın dışında kaldığını gözlemler.

Yağmur altında yürümek, hüzün, yanlızlık, temizlenme, kaybolmak, ayrılık, direnme... Yağmur şiddetlenir karakter durup başını gökyüzüne kaldırır, yüzünden yağmur suları akarken filmin karakteri gülümser.