Gerçekten ilkokullar için güzel bir müsamere metni konusunda sıkıntı var. Araştırmalarım sonunda oturdum tüm sınıfın oynayabileceği bir oyun yazdım: “Pasaklının Rüyası”. İlk gösteriye çocukların aileleri ve eşimle beni çağırmıştı. Oyunda bir koro var bunların giysileri serbest bırakmıştım. Öğretmene bende çocuklar için Nasreddin Hoca kostümü var onu da vermiştim. 

Oyun başladı korodaki Nasreddin Hoca beni rahatsız etti. Eşime, “Bu Nasreddin Hoca olmamış.” dedim. Meşhur sözdür, “İlk sahneye bir silah konduysa, hikayenin ilerliyen kısmında o silah mutlaka patlamalıdır.”

Sahnede bir Nasreddin Hoca varsa mutlaka oyunun içinde diyalogları olmalıydı. Öğretmene “Nasreddin Hoca için diyaloglar yazsam ezberleyip oyuna dahil olur mu?” dedim ve oyunun genel yapısını bozmadan replikler yazıp gönderdim. Okul için yapılan gösterinin Nasreddin Hoca ile  daha iyi olduğunu söylediler.

Bunu niye yazdım; senaryo yazarken hikâyesi hazır, tretmanını da hazırladık ve senaryoyu yazmaya başladık. Tretmanda yazdığımız bir sahneyi senaryolaştırırken “Yüzüğü parmağından çıkardı ve nişanlısının eline doğru uzatıp nişanı bozdu.” , “Susayınca büfeciye para uzatıp soğuk bir su istedi…” “Parkta bankta otururken yanına yaklaşan küçük çocuk ‘Boyayalım mı abi?’ diye sordu.” Nişanlı, Büfeci ve Boyacı Çocuk için bir duygu içinize gelebilir ve bu tek sahnelik karakter için daha uzun bir sahne veya sahneler yazabilirsiniz.

Aslında olan şudur, ana hikâyeyi ve esas karekterlerin konumunu bozmadan hikâyeye yeni bir karekter dahil etmektir. Kısa film senaryolarında bunu yapamazsınız fakat uzun film senaryolarında bu mümkün olur. 

Ben senaryo yazarken hayalimde önce yazacağım sahneyi seyrederim sonra yazarım. Bu seyretme anında içime bu duygu gelirse o tek sahnelik oyuncu bir anda bir sekanslık oyuncu haline gelebilir.

Kısa film senaryosu yazmak aslında uzun yazmaktan daha zordur. Kısa bir zaman diliminde meramını etkili bir şekilde anlatman lazımdır. Kısa filmlerde yan karakterlerin dramlarına geçmişlerine hatta çatışmalarına vakit yoktur. Hatta ana karakter için bile aynı şeyler geçerlidir. Uyanması, hazırlanması, gitmesini izlemek istemez izleyici… Direk aksiyonun ortasında olmalısınız, çünkü saniyeler bile kıymetlidir. On ve ya on iki dakikalık bir filmde on farklı mekanda uzun yıllara yayılan bir hikâye anlatmak filmin ritmini bozabilir. Bazen diyalog yerine bakışla veya bir işaretle meramını anlatmak gerekebilir. Herkesin tüm problemlerinin çözümünü göstermek zorunda değiliz. Kısa film uzun filmin özeti değildir. Kendisi tek başına bir fikri, görüşü, hatırayı anlatan bir sanat eseridir.