Son Cumhurbaşkanı seçimlerindeki “Kandil’deki terör örgütü elebaşlarının millet ittifakı adayını destekledikleri” uydurmasındaki benzeri karalamalarla her fırsatta muhalefeti “din karşıtı” gösterme anlayışı devam ediyor.

Başta ekonomik çöküşün, pahalılığın, yüksek vergilerin, kat kat faizin, yolsuzluğun, ihaleye fesad karıştırmanın ve dış politika iflaslarının konuşulmaması için din üzerinden provokasyonlar körükleniyor.

DİNİ DE “DÜNYEVÎLEŞTİRDİLER…”

En son Ramazan öncesinde -aslında Türkiye’de hatta Avrupa’da bile görülmeyen- “devletin kanalı”nda dinî değerler üzerinden toplumu “kutup-laştırma” kışkırtmalarına tevessül ediliyor. 

Mübârek Ramazan’da bir ilâhinin okunmasıyla bayat “dinci–laik çatışması” polemikleri alevlendiriliyor. Türkiye’de eğitimin dibe vurup OECD ülkeleri arasında en geride kalmasına bakmadan “dinî değerler” siyasetin malzemesi yapılıyor.

Bilindiği gibi AKP iktidarında, camiler zaman zaman iktidarın siyasî propaganda merkezleri haline getirildi. Kürsülerde ve hutbelerde siyasîlere -farklı siyasî kanaatteki mü’minleri rencide eden- dinî açıdan fevkalâde mahzurlu medhiyeler dizilerek iktidardakilerin propagandası yapıldı.

Bediüzzaman’ın tesbitiyle, “meleği şeytan, şeytanı melek” gösteren çarpıtmalarla “fâsık (bozguncu) siyasetdaşını mütedeyyin (dindar) muhalifine su-i zan (kötüye yoran) bahanelerle tercih”le siyasî rakipleri “İslâmiyetten hâriçmiş” hatta “din aleyhtarıymış” gibi gösterilerek siyasî çıkarlar uğruna insafsızca insanların İslâm dışına itilmelerine sebebiyet verildi. (Münâzarât, 82-83) 

Neticede “dünyevîleşen Müslümanlar” dini de dünyevîleştirdiler. Toplumu dünyevî menfaatlerinin zebunu haline getirerek mânen ve ahlâken felç ettiler. En ileri “İslâmcılar”ın hayıflanmasıyla, dinî değerleri siyasette suiistimalle siyasî İslâmcılarca İslâmcılık, masa (makam) ve kasaya (para) indirgendi!

Bu vahamette yıllar önce iktidara yakın yorumcuların yakınmasıyla, “Servet ve iktidar Müslümanları bozdu. Kaşığı belinde dolaşan birileri helâl - haram, rüşvet, torpil demediler. ‘Müslümanım’ diyenlerin serveti ve gücü, aklının ve imanının önüne geçince çok büyük bir savrulma yaşandı” diye yazıldı. (Abdurrahman Dilipak, Yeni Akit, 26.9.19)

İNSANLARI DİNDEN SOĞUTULUYOR!

Görünen o ki “dinî konuları” ortaya atmakla muhalefetin siyasî tepkisini halk nezdinde “din karşıtlığı” gibi gösteren, geçmişteki din ve dindarların aleyhinde dayatılan “laiklik” benzeri zihnî travmaları harekete geçiren, yeniden “dinci-dinsiz” kamp-laştırma kumpası kuruluyor.

Gittikçe eriyip dağılmakta olan partililerin yeniden Saray iktidarının, “tek adam rejimi”nin etrafında toparlanması oyunu ekrarlanıyor.

Toplumun ciddi bir ahlâkî erozyona uğradığı, uyuşturucu ticaretiyle kaçakçılığının yaygınlaşıp içki, kötü madde bağımlılığı, devlet eliyle oynatılan kumar, çeşitlendirilen şans-talih, toto-loto oyunlarının katlandığı vahamete bakmadan, her fırsatta “dinin siyasette istismarı”na tevessül ediliyor.

Özellikle gençlerin dinin aleyhine itildiği; İmam Hatiplerde bile namaz kılanların oranının düştüğü, deist-ateist olduğunu söyleyenlerin çoğaldığı ma-nevî yozlaşma ve ahlâkî dejenerasyonda fütursuzca “dinin dahilde (vatandaşlar arasında) menfî tarzda istimali”yle insanlar dinden soğutuluyor; en çok dine ve dindarlara zarar veriliyor.

Yazık, çok yazık…