Siyaset, Ekonomi ve Toplum Araştırmaları Vakfı (SETA) ve Malezya Stratejik ve Uluslararası Çalışmalar Enstitüsü (ISIS Malezya) işbirliğinde Ankara’da düzenlenen “Güç Kayması: Malezya ve Türkiye için Stratejik Tercihler” başlıklı programda konuşan Malezya Başbakanı Enver İbrahim, Gazze ve Venezuela gibi yerlerde yaşananlardaki “çelişkilere ve ikiyüzlülüğe” dikkat çekmiş.
İsrail’in Gazze’de yaptığı zulüm ve haksızlığı ‘insan’ olanın savunması mümkün değil. Nitekim bazı İsrail vatandaşları bile kendi idarecilerine itiraz ederek çok defa Gazze’deki zulmün sona ermesi için yürüyüşler yaptı. Venezuela’da yaşananların da ‘uluslararası hukuk’a uymadığını herkes gördü. ABD Başkanının Venezuela konulu açıklamaları bu ülkenin ‘bağımsız bir ülke’ olduğunu inkâr anlamına geliyor. Düşünün ki ABD Başkanı, “Venezuela’nın petrol gelirleri benim kontrolümde olacak” benzeri beyanlarda bulunuyor. Böyle bir tavra dünya hiç şahit oldu mu?
Bu sebeple Enver İbrahim, ‘büyük ülkeler’in kurallara uymadığını da ifade ederek “Bu sebeple önceliğimiz yönetişim, iç politikalar, istikrar ve elbette ekonomi politikalarında netlik ve yolsuzlukla mücadelede yönetişim sistemimizin uygulanmasını ve herkes için adaletin sağlanmasını, toplumumuza, bölgeye, dünyaya yönetebileceğimizi gösteren bir örnek olarak sunmaktır” demiş.
Malezya Başbakanı Enver İbrahim, çıkış yolunu da şöyle anlatmış: “Dünyanın şu anda ihtiyacı olan şey; vicdanın sesi, düzen için tutarlı bir ahlakî ses(tir). (...) Allah, insan onuru, ahlâkî vicdan, tüm toplulukları, ırkları ve dini mezhepleri aşan adalet ve insanlık duygusu sebebiyle Adem’in çocuklarını yüceltti ve bence bu, bizim bu kadar güçlü bir şekilde peşinden gitmemiz gereken tutarlı, uyumlu ahlâkî ses olmalıdır.”
Başbakan Enver İbrahim, riyakârlığın, cesaretsizliğin ve vicdansızlığın (günümüzde) hüküm sürdüğüne de dikkat çekip, yeni teknolojinin ve yapay zekânın çok geliştiğini ve ülkelerde olağanüstü ilerlemeler görüldüğünü ancak ahlâkî ve etik değerlerdeki büyük eksiklikleri sorguladıklarını da ilâve etmiş.
İnsanlığın ‘vicdan’dan uzaklaştığında ne felaketler yaşandığına dünya tarihi şahit. Bütün soykırımlar ve zulümler ‘vicdansızlık’tan kaynaklanmıyor mu? O halde ‘vicdanlı insanlar’ yetiştirmek idarecilerin öncelikle hedefi olmalı. Bunun yolu da her halde ‘çift kanatlı eğitim’den geçer. Karıncayı dahi incitmeyecek seviyede, vicdanların hükmettiği insanlardan müteşekkil topluluklar, devletler insanlığa zulmeder mi?
Dünyanın hal ve gidişi “para, para, para” devrinden “vicdan, vicdan, vicdan” anlayışına geçmek icap ettiğini gösteriyor vesselam.