Değerlerimiz büyük bir yıkıma maruz kalarak aşınma meydana geldi. İnanılmaz derecede bir değişim yaşanmakta. İnsanımız, tanınamaz halde. Çoğu zaman dudak uçuklatacak haberleri,  yaşanan dramları, felaketleri görmekteyiz. Her gün bir yenisi eklenerek, çığ gibi büyüyen cinnetler... Bu hale gelinmesinin sebeplerinden birisi de sosyal medyadır. Modern çağın getirdiği yerine göre ihtiyaç olan bir yenilik, yerinde ve dozunda kullanıldığı takdirde çağı ve hayatı yakın markajda takip edebileceğimiz, sesimizi duyurabileceğimiz, her şeyin elimizin altında olma yakınlığını sağlayan bir araçtır, sosyal medya. Ancak yanlış kullanım bağımlılığa, ahlâkî çöküntüye yol açmıştır. Zamanla aile fertlerinde, bireysellik baş göstererek birbirlerinden uzaklaşma, soğumaya sebep olmuştur. Her gün izlenen dizi filmlerin neticesinde, yuvalar sarsılmaya başladı. TV başından kalkmayan kadınlar, sürekli pompalanan, güçlü kadın statüsüne çıkarma vaadli propaganda bombardımanına maruz bırakılmakta.

Dikkat edilirse neredeyse tüm dizilerde sıradışı zengin hayat empoze ediliyor. Villalar, holdingler, jiplerle dolaşan mafyavari insanlar... Birbirinin kopyası olan sun’î güzellikte kadınlar, aldatmalar, bencillikler, hakkını aramada sınır tanımama, menfaati için gözünü kırpmadan insan öldüren robot insanlar çağı dayatılmakta. Neredeyse tüm kanallarda, insanı uyuştururcasına, afyon vazifesini icra eden filmlerle insanlar sarhoş edilip, toplum çürütülmekte. Erkekler filmlerdeki ulaşılmaz hayali figürleri sürekli izleyerek eşlerini, çocuklarının annelerini beğenmemekte. Kadınlarda da benzer durum yaşanıyor. Önceleri özenti şeklinde başlayarak eşitlik bahanesiyle egoları tatmin etme mücadelesine girilmesi, erkeği mutfağa sokma çabasının âdeta savaş ruhuyla yapılması. Yanlış anlaşılmasın, erkek de eşine yardımcı olmalı ama... Anlatmak istediğim; üslup eksikliği, geçinme niyetinin olmaması. Erkek ne yapsa kadının bir türlü mutlu olmaması. Yemeği yapsa, çocuğun bakımını yap, şunu da, bunu da vs. gibi dikte edercesine talep etmesi. Kocasının saygınlığını kendi elleriyle yok etmesi. Ekrandaki; zengin, güçlü, kırıp döken, elinde silahla dolaşan erkek figürüne hayran olması. Tabiri caizse; kocasının kolunu, kanadını bizzat kendisi kırıp, onu eril fıtratından kopararak işlevsiz hale getirmesi. Sonrasında doğal olarak, kocasından soğuyarak boşanmak için mahkeme koridorlarına mahremiyetini taşıması...

Halbuki, her cins kendi fıtratını yaşamalı ve karşı cinse de, onun kendi fıtratını yaşamasını sağlamalı. Çünkü; kâinattaki İlâhî düzen böyledir. Maalesef bu durum toplumumuzda süratle yayılmakta. 

Keza yetişkin çocuklar da yuvadan kopmuştur. Odasında tek başına yemek yiyen gençlerimiz neredeyse konuşmayı unutur hale gelmiştir. Zengin Türkçemizi üç beş kelime ile konuşmakta, ellerinde adeta yapışık telefonlarıyla uyumaktadırlar. Çok eski olmasa bile kısa bir zaman önce gelen misafire “hoşgeldin” denir, el öpülür, odalara çekilinirdi. Şimdi ise, misafire bir hoşgeldine bile  erinen bir gençlikle karşı karşıyayız. Genel tablo maalesef bu! 

Aile yapısı ciddi anlamda tehdit altındadır. Filhakika aslımıza rücu etme zamanı gelmiştir. Kur’ân’ın satır aralarındadır aradığımız huzur. Zaten zaman bunu gösterecektir.