19 yaşında Üstadla birlikte girdiği Afyon hapsinde Üstadın ona yazdığı notlardan:

“Ceylan! Bana mahsus üç kitabı gönderdim. Okusunlar, muattal kalmasın. Bir Ayetü’l-Kübra’yı ben okuyorum. Sonra onu da sana göndereceğim. Benim destilerimi su doldurmaya geldiği vakit dikkat ediniz. Hem kaplarım, hem yemeğe ait şeylerime dikkat. Bana suikast ihtimali kavîdir. Düşmanlar parmaklarını buraya sokmuşlar.”

“Ceylan! Bir işaret gördüm, telâş ettim. Altıncıdaki kardaşlarımızın tam muhabbet ve tesanüdleri devam eder mi? Ve başka kardaşlarımızın hapislerinde soğukluk var mı, yok mu? Merak ediyorum. Çünkü hariçten bir parmak aleyhimizde hapse sokulmuş. Usanç ve sıkıntıdan sarsıntı vermek ister.”

“Kardaşlarım, masumlara gelecek mahkememizdeki vaziyete göre iki eski avukatımızın meşveretiyle bir karar vereceğiz. Şimdiden mahremce müdafaatımızı tam tetkik etsin. Benim bazı meselelerde tevilli ve kapalı söylediğimin sebebi siyasete girmemek, hem masum arkadaşlarımı çabuk kurtarmak için. Yoksa çok şiddetli konuşacaktım.”

Ceylan Çalışkan’ın yazdığı bir Risaleye Üstadın duası: “Yâ Erhamerrâhimîn, İsm-i âzamın hürmetine, bu nüshayı yazan Ceylan’ı Cennetü’l Firdevste mesud eyle ve belâlardan muhafaza eyle. Âmin, âmin, âmin.”

Yine Çalışkan’ın yazdığı duaların sonuna Üstadın kendi el yazısıyla kaydettiği dua:

“Yâ Erhamerrâhimîn, İsm-i âzam ve Cevşen’deki isimlerin hürmetine, bu nüshayı yazan Ceylan’ı ve babası Mehmet Çalışkan’ı Cennetü’l Firdevste saadet-i ebediyeye mazhar eyle ve hizmet-i imaniyede daima muvaffak eyle. Âmin, âmin, âmin.”

Çalışkan 22 Ağustos 1963’te 34 yaşındayken Bakırköy istikametinde meydana gelen trafik kazasında, bindiği minibüste vefat ettiğinde nüfus cüzdanının arasından şu vesika çıkmıştı: “Ceylan benim vekilimdir. Nura ait işleri benim hesabıma yapar.” (Said Nursî)

Vefatına kadar bundan kimsenin haberi yoktu. Nefsine pay çıkmasın diye gizlemişti...

(Necmeddin Şahiner-Son Şahitler; İhsan Atasoy-Ceylan Çalışkan ve Çalışkanlar Hanedanı)