MB’nin, rezervini daha da eksilten milyar dolarlık satışlarla başaramadığı düşüşün 20 Aralık gecesi yapılan o esrarengiz satışlarla bir çırpıda gerçekleşmesi anlaşılır gibi değil.

Ve sorular hâlâ cevaplarını bekliyor:

* Madem doları düşürmek bu kadar “kolay”dı; neden o zamana kadar beklenildi?

* O gece en yüksek fiyattan dolar bozdurarak muazzam paralar kazananlar, kelimenin tam anlamıyla vurgun yapanlar kimlerdi?

* Doların 18 lirayı geçtiği noktaya kadar haftalarca seyirci kalınıp, bu gidişatta birikimini daha fazla eritmeme telâşıyla yüksek fiyattan dolar alan ve fiyatlar bir anda düşünce, aldığı doların miktarına göre zararı büyüyen insanlar tam bir tuzağa düşürülmüş olmadı mı?

* Aynı tuzak, tüm sektörlerde dövize bağlı olarak fiyatların da aşırı yükselmesi sebebiyle satış yapamaz veya zor belâ sattığı malın yerine yenisini koyamaz hale gelen ticaret erbabını ve esnafı da perişan etmedi mi?

* Daha ötesi, ekmek başta olmak üzere temel gıda fiyatlarındaki fâhiş artışlar, zaten geçim sıkıntısı içinde kıvranmakta olan milyonlarca insanı daha da mağdur etmedi mi?

* Keza son zamlarla görülmemiş seviyelere çıkan ve dolar düştüğü halde hâlâ düşürülmeyen akaryakıt fiyatlarına ne demek lâzım?

* Ve tek adam rejimine fiilen geçilen 2018-Haziran’ında 4.7 lira civarında olan doların üç buçuk yıl dolmadan 9 lirayı bulduktan ve ardından bir çırpıda 18 liraya çıktıktan sonra, tartışmalı bir operasyonla 11-12 liraya düşürülmesini, hele belirsizliğin hâlâ sürdüğü, hiç kimsenin önünü göremediği ve fiyatların zecrî şekilde düşürülmeye çalışıldığı bir ortamda “başarı” olarak sunmanın mantığı ne?

* “Çare” olarak getirilen “dövizden çevirme TL mevduatına faiz+kur farkı garantisi”nin, halkın kesesinden faiz lobisini beslemenin yeni aracı olmak dışında bir anlamı var mı?

* Netice: Tuzağa düşürülen milyonlar mağdur edilirken faiz lobisinin vurgun yaptığı bir sonucu, halaycı fanatik tarafgirler dışında “Reisin yeni zaferi” olarak gören çıkar mı?!