"Ümitvar olunuz, şu istikbal inkılâbı içinde en yüksek gür sada İslâm'ın sadası olacaktır."

Piyasalar

Ümidin sorumluluğu var

Sebahattin YAŞAR
30 Kasım 2020, Pazartesi
Namaz için, ‘Hemen kılıp geliyorum’ denir ya.

‘Hemen’ ne yapıyor insan öyle? Ne yapmış oluyor? Kimin önünde kıyamda duruyor? Neden eğiliyor? Başını nereye koyuyor? Bu makama hangi duygularla, neleri terk edip, neden geliyor insan? Yoksa namaz anında bunları hissetmiyor mu?

‘Bismillah’ diyerek, hangi esmalara dâvet çıkarıyor insan? O esmalar ne yapıyor günlük hayatta? Hele bir de ‘Allah u ekber’ deyince, kime en büyük demiş oluyor? Ne demek en büyük? Ne demek ‘subhanellah’? Ne demek ‘elhamdülillah’? Ve kime selâm veriyor insan namazda, ‘Esselâmünaleyküm ve rahmetullah’ diyerek? Neden bir sağa, bir sola selâm veriyor? Neden eller açılıyor duada? Ne istiyor insan Allah’tan? Namaz bitiyor mu, ‘namazlı bir hayat’mı başlıyor? Raydan çıkan trenin tekrar rayına oturması gibi bir şey midir yoksa namaz? Toparlanması mıdır insanın, Huzur’a çıkması mıdır?

‘Bizi yaratan, bizden razı mı; iç çığlığımızı duyar mı?’, belirsizliğini dağıtan ‘evet’ cevabı mutlu ediyor insanı. Rabbimizin bizim zannımızın yanında olması ne muhteşem bir şeydir.

Ben de O’nun beni duyduğunu, sevdiğini, kabul ettiğini, razı olduğunu ‘zannediyorum’. Ve O’nun duâlarımı kabul edeceğini, amellerimden razı olacağını ‘zannediyorum’. Öyle olsun diye duâ ediyorum.

‘İsteyin vereyim’ diyor Rabbimiz. İşte ben de öylece rızasını istiyorum. O dediyse verir. İstemek duygusunu veren, istediklerimizi de vermeye muktedirdir.

Kendimi, kapanmayan kapıların önünde, her şeyi bilen, gören, kudreti sonsuz bir Rabbin huzurunda daha bir özel hissediyorum. Kul olmanın hazzını duyuyorum içimde. Ben, O’nu (cc) seviyorum, O’nun Resulünü (asm) seviyorum. O’nun kulu olmayı seviyorum. En ince hatırat-ı kalbimizi bilen ve cevap veren Birisi’nin kulu olmak ne büyük mazhariyettir.

Bir tarafım korkuyor ne olacak diye, bir tarafımda yüksek ümit içinde. Rahmetinin galip geleceği ve müjdeler vereceği ümidiyle yaşıyorum. Bu ümit, daha bir sorumlu ve daha bir kulluk şuuruyla yaşamaya sevk ediyor insanı.

Okunma Sayısı: 1320
YASAL UYARI: Sitemizde yayınlanan haber ve yazıların tüm hakları Yeni Asya Gazetesi'ne aittir. Hiçbir haber veya yazının tamamı, kaynak gösterilse dahi özel izin alınmadan kullanılamaz. Ancak alıntılanan haber veya yazının bir bölümü, alıntılanan haber veya yazıya aktif link verilerek kullanılabilir.

Yorumlar

(*)

(*)

(*)

Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış, Türkçe karakter kullanılmayan ve tamamı büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır. İstendiğinde yasal kurumlara verilebilmesi için IP adresiniz kaydedilmektedir.
  • Abdulkadir

    30.11.2020 16:42:58

    Namazı;ümitle,aşkla,şevkle,samimiyetle kılıp,Rabbimize el açıp yalvaracağız.Çünkü O(cc);öyle istiyor,o şekilde memnun oluyor.Bizden istiyorsa eğer,yapmakla mükellefiz.Rabbimiz rica etmez hâşâ,emreder.Biz de baş üstüne deyip yapacağız,yapmak zorundayız.Biz istemeyi biliyoruz ama öyle değil mi? "Rabbim ver" diyoruz.Araba,ev,makam,kariyer istiyoruz."İsteyin vereyim" diyor ama biz de samimi olarak istemek zorundayız.Ona karşı nankörlük edip,sonra da herşeyi istemek yüzsüzlüğü;tahkik ehli bir müslümana yakışmaz.Namaz sorumluluktur.İbadet vazifedir.Önce biz O'nun(cc) emirlerini yerine getireceğiz,sonra O'ndan(cc) talep edeceğiz.Çünkü Rabbimizin kanunu böyledir,bunu bilelim.

(*)

Namaz Vakitleri

  • İmsak

  • Güneş

  • Öğle

  • İkindi

  • Akşam

  • Yatsı