Cenab-ı Hak’tan kendisine rahmet, ailesine, yakınlarına, mesai arkadaşlarına, okuyucularımıza ve bütün Yeni Asya camiasına sabır ve metanet diliyoruz.

Bazı insanlar vardır; görünür makamlarından ziyade, bıraktıkları emek, yetiştirdikleri insanlar, şekillenmesine katkı verdikleri fikir iklimi ve hizmete kattıkları sükûnetle hatırlanırlar. Abdullah Eraçıkbaş da Yeni Asya neşriyat tarihinde böyle bir isim olarak yerini aldı. Onun hizmet yolculuğu, sadece bir gazetecilik veya yayıncılık mesleğiyle izah edilemeyecek kadar derin; Risale-i Nur’un neşir hizmetiyle, fikir hayatıyla, gençlikle, dergicilikle ve kültür dünyasıyla iç içe geçmiş bir yolculuktu.

20 Şubat 1960’ta Kastamonu Tosya’da dünyaya gelen Eraçıkbaş, ilk, orta ve lise tahsilini memleketinde tamamladıktan sonra üniversite eğitimi için İstanbul’a geldi. İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi’nden mezun oldu. 

Risale-i Nur’la gerçek mânâda tanışması ve Yeni Asya neşriyat hizmetlerine ilk adımını atması üniversite yıllarına rastladı. Can Kardeş dergisiyle başlayan bu hizmet serüveni, daha sonra Bizim Aile dergisinin yazı işleri müdürlüğü, gazete yayın koordinatörlüğü, Dergiler Grup Koordinatörlüğü, Yeni Asya Neşriyat Araştırma Merkezi Müdürlüğü ve nihayet Genel Yayın Yönetmenliği gibi farklı vazifelerle devam etti. Bu yaklaşım, Yeni Asya neşriyatının çok çeşitli yapısını anlamak bakımından son derece önemlidir.

Abdullah Eraçıkbaş’ın üzerinde durduğu en mühim başlıklardan biri de gençlerdi. Dergilerin sayfalarını genç kabiliyetlere açmak, yazı, röportaj, resim, karikatür ve fotoğraf gibi alanlarda istidadı olan okuyucuları teşvik etmek onun önem verdiği hususlardandı. Gençlerin enerjisinin tecrübeyle harmanlanması gerektiğini söylerken, aslında Yeni Asya’nın neşriyat geleneğinde sürekliliğin nasıl sağlanacağına da işaret ediyordu. Ona göre gençlik enerjisi müsbete, hayra ve doğruya yöneltilirse hem gençlerin kabiliyetleri inkişaf edecek hem de yayınlarımız kültürel zenginlik kazanacaktı.

“Köprü ruhu” üzerine yaptığı değerlendirmeler de bu açıdan dikkat çekiciydi. Geçmişte Köprü dergisi etrafında ortaya çıkan fikir, şevk ve hizmet atmosferini bir nostalji olarak değil, bugünün gençlerine yöneltilmiş bir sahiplenme çağrısı olarak anlamıştı. Bu tavır, onun geçmişe hürmet eden ama geçmişte kalmayan; bugünün ihtiyaçlarını gören ve yeni nesillerin omuz vermesini arzu eden bir hizmet anlayışına sahip olduğunu gösteriyordu.

Yeni Asya’nın yayın politikasının şekillenmesinde, muhtevanın oluşturulmasında, dergi ve kitap yayıncılığının kalite çıtasının yükseltilmesinde onun emeği vardı. Neşriyat Araştırma Merkezi’nde yaklaşık on yıl boyunca yönetici ve editör olarak yaptığı çalışmalar da bu birikimin mühim bir halkasıdır. Sessiz, dikkatli, metin merkezli ve hizmet odaklı bir emekle Yeni Asya’nın entelektüel hafızasına katkıda bulundu.

Bugün onun ardından bakarken, sadece bir ismi değil, bir neşriyat ahlâkını da hatırlıyoruz. Bu ahlâk; hakkın hatırını âlî tutmayı, şahsî öne çıkışlardan ziyade şahs-ı manevîye omuz vermeyi, Risale-i Nur’dan süzülen prensipleri matbuat lisanıyla topluma ulaştırmayı, genç kabiliyetleri teşvik etmeyi ve neşriyat hizmetini bir emanet şuuru içinde sürdürmeyi ifade ediyor.

Vefatlar, geride kalanlara sadece hüzün bırakmaz; aynı zamanda bir muhasebe ve mesuliyet de bırakır. Abdullah Eraçıkbaş’ın ardından bize düşen, onun ömür verdiği neşriyat hizmetini daha fazla sahiplenmek, genç kabiliyetlere alan açmak, kaliteyi yükseltmek, Risale-i Nur’un iman ve hürriyet mesajını çağın diliyle daha geniş kitlelere ulaştırmak ve Yeni Asya’nın köklü misyonunu yeni imkânlarla güçlendirmektir.

Yeni Asya ailesi olarak onu rahmetle, minnetle ve duayla yâd ediyoruz.