Hazret-i İbrahim’e Rabbim demişti Halil,

O dostuydu Allah’ın ona dost idi Allah,

Onun mesleği ise tefekkürdür iyi bil,

Ay, yıldız ve güneşte buldu tevhide delil.

Hazret-i İbrâhim’de putları kırdı pek çok,

Putlar aciz ve güçsüz kendine faydası yok,

Akla kapı açmıştı boş laflara karnı tok,

İmana davet etti bunları aklına sok.

Haliliye mesleği satırdan konuşmaktır,

Kitabî konuşmaktır, kitabî davranmaktır,

Başka şeylere değil kitaba dayanmaktır,

Bunlara dayanırsak doğru yolda olmaktır.

Sahabe mesleğidir Üstadımın mesleği,

İmana hizmet esas, Sahabenin mesleği,

İmanda terakki ve tekâmül etmek ise,

Hazret-i İbrahim’in Haliliye mesleği.

Mesleğin tarifiyse gidilen yol demektir,

Meslek, ana caddedir, onda süluk etmektir,

Üstadımın mesleği, sırf ihlasla hizmettir,

Halktan istiğna esas rızasına ermektir.

Nurlar’ın mesleğinden ayrılıp giden kimse,

Gayet yüksek kuleden düşer başın üstüne,

Zındıkaya yardımdır kendi bilmese bile,

Meslekte sebat için dua et Rabbimize.

Hiçbir an hak aldatmaz, hakikatbîn aldanmaz,

Mesleği hak olanlar hileye de başvurmaz,

Hakikati gören göz hayalâta aldanmaz,

Nurun düsturlarıyla hakikatten ayrılmaz.

Üstadımın mesleği Şazelî mesleğidir,

Üstadımın meşrebi Kadirî meşrebidir,

Hazret-i İbrahim’in meşrebiyse hıllettir,

Risale-i Nurların meşrebi de hıllettir.

Hıllet, en yakın dostluk, en fedakâr arkadaş,

En civanmert kardeşlik, takdir edici yoldaş;

Hıllette ana esas, en samimi ihlâstır,

Haliliye ve hıllet, Halilullah olmaktır,

Bu meslek ve meşrepte ebediyen kalmaktır.