Birileri, AKP adına, Kemalist ideolojiyi hortlatan bir kanun teklifi yazdı. (Ki bu ideoloji kanunlarda zaten var, Demokratlar ayıklanması için yıllardır çalıştı-çalışıyor, ama varlığı 25 yıllık AKP’nin umurunda değil.). 

Teklifte “Basın, Atatürk ilke ve inkılaplarına aykırı yayın yapamaz, yaparsa cezalandırılır” dendi. 

Teklifin altına imzası olan AKP vekillerinin muhtevadan haberdar olmadığı anlaşıldı. 

Böylece, Meclisin sadece “yok hükmünde” değil “hakikaten yok” ya da “külliyyen yok” olduğu ama Külliyedeki hayaletçilerin ve hortlakların iş başında olduğu da anlaşıldı. 

Yeni Asya meseleyi iki kere manşetten verdi. Türkiye Büyük Millet Meclisini uyanmaya ve vazifesini yapmaya davet etti. (Biz de bu kapsamda “Kemalizm’i hortlatanların örtüsü AKP” başlıklı bir yazı yayınlattık.). 

Biz iktidarı eleştirdikçe mevzuyu CHP’ye getirmeyi meslek ittihaz etmiş olan “kuzu görünümlü kurt” veya “eşkali kuzu, ahlakı kurt” dostlarımızın(!) boynu birkaç günlüğüne bükük kaldı. 

Sonra AKP Grubu geri adım attı ve çok iyi(!) bir manevrayla taslağı geri çekti. “Muğlak olmuş, düzeltiyoruz” diyerek ama “bu golü bize kimlerin attığını bulduk, defterini dürüyoruz” demeyerek…

Başta Odatv olarak medya süreci izletti. (Devlet ve iktidar medyası elbette yine suskundu. Belli ki Cumhurbaşkanlığı İletişim Başkanlığı haberin verilmemesini uygun bulmuş!)

Yine “haberhürriyeti.com” isimli internet sitesinde de konuyla ilgili şu haber-yorum yayınlandı:

“Cumhuriyetçi ve Atatürkçü çevreler, konunun yalnızca basın özgürlüğü tartışması olarak görülemeyeceğini belirtiyor. Bu çevrelere göre Atatürk ilke ve inkılapları, Türkiye Cumhuriyeti’nin kuruluş felsefesini ve anayasal düzenini oluşturan temel değerler arasında yer alıyor. Bu görüşü savunanlara göre mesele yalnızca bir hukuk tekniği tartışması değil; Cumhuriyet’in kurucu değerlerinin devlet politikalarındaki konumuyla da doğrudan ilgili.”

Bu meseleye bakışımız şöyle:

Kemalizm Türkiye’ye has bir ideoloji. (Başka ülkelerde benzerleri olabilir. Ama onlar da Alpizm, Hansizm veya Gurionizm diyeceklerdir.)

Kemalizm’in demokrasiyi içermediği açık. Aksini iddia eden dahi yok. (Zaten, “toplumu devlet eliyle dönüştürme fikri” demek olan ideolojilerin Demokratlık ile zıt oldukları da açık.)

Demokrasiyi içermeyen bir ideoloji cumhuriyeti kabulleniyor görünse de o gerçek bir kabulleniş değildir. 

Zira saltanatın zıddı demek olan cumhuriyet her şeyden önce demokratik cumhuriyettir. Meşru ve kurumsal muhalefet şarttır. Demokratik olmayan cumhuriyetlere hakikatte cumhuriyet denemez. 

Cumhurbaşkanının gerçek seçimle seçilmediği bir cumhuriyette cumhurbaşkanı fiilen ömrü boyunca ya da gücü yettiğince liderdir. Asaleti ve soyu kendisinden başlayan bir tür sultandır. 

Dünya üzerinde adı cumhuriyet olan onlarca totaliter rejim; seçimsiz, muhalefetsiz hüküm sürüyor. Göstermelik demokrasi denemeleri de muhalifleri bulup ezmek için kullanılıyor.

Nitekim 1946 seçimlerine kadar bizde de 1923’teki dahil hiçbir cumhurbaşkanlığı seçimi çoktan seçmeli gerçek bir seçim değildi. Muhalefet meşru değildi. 

Sonuç: 

Biz demokratik cumhuriyetçiyiz. 

Hiçbir cumhuriyetin ve Türkiye Cumhuriyetinin birinci temel değeri Kemalizm ya da Atatürkçülük değildir. Her gerçek cumhuriyetin en temel değeri demokrasidir. “Demokrasi ilkelerimize zarar veriyor, gerekirse vazgeçelim” diyen ise demokrat da cumhuriyetçi de değildir. 

Sembolden gidelim: Türkiye Cumhuriyetinin temel değerlerinin sembolü bayraktır. Demokrasi karşıtı M. Kemalli bayrak ise o değerleri sınırlayıp zayıflatmaktan başka bir anlama gelmez/gelemez.