"Ümitvar olunuz, şu istikbal inkılâbı içinde en yüksek gür sada İslâm'ın sadası olacaktır."

Piyasalar

Son ağaç

Ali HAKKOYMAZ
25 Haziran 2022, Cumartesi
Cehalet bütün kötülüklerin anasıdır.

Yerin göğün yüzkarasısıdır.

Bu cehalet var ya bu amansız düşman...

Bu çok kötü ne menem şey...

Heey, hey!

Ateşe verir âlemi.

Fukaralık cehaletin danası...

Kutuplaşma bunların babasıdır.

Yaz kızım:

Büyük karanlık alanda çıkan cehalet yangınının...

Yoksa şöyle miydi:

Büyük cehalet alanında çıkan...

Karman çorman yangınının...

Okumak...

İlim...

Dikkat...

Tahmin...

Tedbir...

Hazırlık...

Hakikat yetişene kadar... devam edeceğine...

Dur kızım:

Büyük hırslar, müsrifler, doymazlıklar, dünyayı ebedî sanmışlıkların hayal alanında çıkan...

Karanlık yangının...

Yargının...

Gece “güç” saatlere kadar...

Günlerce sürmesi...

Gücün...

Börtü böceğin defterini dürmesi...

Arslanların dumandan boğulduğu...

Nur’un karanlığın hizmetine sunulduğu...

Zamların hortladığı... [Durup dururken bu da nerden çıktı! Değil, değil; zamlar hortlaktan beter patladı ki havadan, karadan müdahale de yok; bütün yerleşim yerleri boşaltılacak gibi ve dahi böylesi kaç yüz yıldır görülmedi.]

Şerh düş kızım:

[Bu yangın şiirinde...

Zam mevzuunun neden mevzu bulduğu...

Bulanık suyun durultulmaya çalışıl/ma/dığı...]

Yaz kızım:

İçimiz çöle dönmüşse...

Ormanlar yanar.

Akarsular susar.

Denizler kurur.

Bu gurur bizde durdukça...

Sanat uyudukça...

Şiir sustukça...

Gölgeler çekilir üstümüzden.

*

KIYAMET AĞACI 

Ormanlar yandığına göre...

Kıyamet yakın demek...

Dik o zaman elindeki ağacı.

Evdir, yoldur, köprüdür diye...

Dokunma bir tek ağaca bile!

Zaten zor nefes alıyor dünya.

Hemen başlatalım bu işi...

Betonlar bizi doyurmaz.

Bir çekirdek, bir fidan dikelim.

Paramız pulumuz var nasıl olsa.

Dünyayı “besleyen” bir ülkeyiz.

Hemen dağlara taşlara ağaç...

Gencimiz, yaşlımız...

Akıllımız uslumuz iş arıyor.

Milyonlara ne güzel davet...

Yanmış yıkılmış yerlere...

Edirne’den Kars’a arazilere...

Yeşil türküler söyleyelim.

Yolda, köprüde para yok;

Şiirde olmadığı gibi...

Havaalanları dursun hele!

GAP denilen masal bereket...

Masal olmasın gecelerde...

Bu heyecan dolu, pırıl pırıl hikâye...

Ormanlar yanıyor; içim bir tuhaf!

Kurtlar, kuşlar, sular yanıyor.

Zalimler sevinçten uyanıyor.

Şu beton kalıplarından çıksın kafamız.

Kara bulutlar; bu, yıllardır başımızda...

Beton tabutlarla mı gideceğiz yoksa!

Zeytin ağaçlarımı geri istiyorum.

Kapalı gişe bana zaten köprüler, uçaklar...

Geri istiyorum çamlarımı, arılarımı.

Artık eski Türkiye diyorum.

Sirkeci’den Edirne’ye, Haydarpaşa’dan Kars’a...

Elimden çıkan ne varsa; geri istiyorum.

Okunma Sayısı: 1201
YASAL UYARI: Sitemizde yayınlanan haber ve yazıların tüm hakları Yeni Asya Gazetesi'ne aittir. Hiçbir haber veya yazının tamamı, kaynak gösterilse dahi özel izin alınmadan kullanılamaz. Ancak alıntılanan haber veya yazının bir bölümü, alıntılanan haber veya yazıya aktif link verilerek kullanılabilir.

Yorumlar

(*)

(*)

(*)

Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış, Türkçe karakter kullanılmayan ve tamamı büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır. İstendiğinde yasal kurumlara verilebilmesi için IP adresiniz kaydedilmektedir.
  • Rasim

    26.6.2022 00:03:32

    Maşallah.. kaleminize kuvvet .

  • kainat

    25.6.2022 19:51:38

    Ali bey kardeşim 'Son Ağaç' şiirin için tebrik ediyorum. Anlam yüklü bir şiir. Hepimiz yaşlandık, galiba biz de ömrümüzün son demlerini yaşayan son ağaçlar olduk. Bazımız meyveli bazımız meyvesiz, bazımız halen meyve vermeye devam ediyor. Bazımız meyveden kesildi. sen meyve verenlerdensin....

  • Ömer

    25.6.2022 15:47:09

    Binlerce tebrikler kaleminize sağlık.

(*)

Namaz Vakitleri

  • İmsak

  • Güneş

  • Öğle

  • İkindi

  • Akşam

  • Yatsı