“Terör örgütünün silah bırakıp kendini tasfiyesi”nin MGK ve MİT’in “izleme, tesbit ve teyidi”ne ihaleyle “komsiyonlar”a/“alt komisyon”a havale edildiği “süreç” endişeleri sürüyor.

Bu yüzden “iktidar cephesi”nce “kurucu önder” - “siyasallaştırma mekânizması koordinatörü” payesi verilen kırk bin insanın katlinden sorumlu müebbet hapse mahkûm terörist başıyla terör örgütü üzerinden kotarılması, örgütün başta bir formatta “yasallaştırılıp meşrulaştırdığı” kaygısı “süreç” “toplumlaşmayıp” millete mal olmuyor.

MİLİTANLARIN TEFRİKİ MUAMMASI

Öncelikle DEM Eşbaşkanlarının, ilk etapta cezaevlerindeki 3.900 tutuklu ve hükümlü teröristin tahliyesi, süren 75 bin soruşturma ve kovuşturma dosyasına eklenen “başka 50 bin dosya”yla 125 bini bulan dosyanın nasıl inceleneceği muamması duruyor.

Yine yurtdışındaki terör kamplarında binlerce militanın terör olaylarına katılıp katılmadıklarının nasıl tespit edileceği, “terör örgütü yöneticisi olma”, “üye olma”, “yardım etme”, “propagandasını yapma”, “kasten öldürme” ve “örgüt faaliyeti suçunu işleme”nin nasıl tefrik edileceği; “özel af”la soruşturma ve kovuşturmaların nasıl erteleneceği bilinmiyor.  

Ayrıca terör örgütünün fiilen varlığına son vermesi, kontrolündeki her nevi silah ve mühimmatı Türkiye’ye teslim edip etmeyecekleri hâlâ meçhul. Zira başka bir ülkeye “teslim”e asla güvenilmiyor. Gömmeleri ise, ağababaları emperyal ecnebilerin “tefrika ifsadı projesi”yle “vekâlet savaşı”nda taşeron olarak güdümlerindeki terör örgütünü kullanma handikapı devam ediyor.

Bundandır ki “yandaş yorumcular”ın “terör örgütü kendini feshedip silahsızlanıyor” asparagasları peşinen havada kalıyor. Cumhurbaşkanı’nın yakınmasıyla ABD’nin uçaksavardan füzeye 50 bin TIR dolusu her türlü silah ve mühimmatı verip “ordu” kurdurduğu SDG/YPG Erdoğan’ın liderliği sayesinde tasfiye edilip dağıldı” propagandaları inandırıcı bulunmuyor.

Sonuçta, Temmuz 2025’te Süleymaniye kırsalındaki sembolik silah bırakma seremonisiyle kalınırken, “İran PKK’sı” PJAK’tan Kuzey Irak ve Kandil’deki PÇDK’ye terör örgütü unsurları silah bırakmazken, “Suriye PKK’sı” PYD/YPG “entegrasyon” paravanında ülkenin üçte birini bulan işgalindeki bölgede 80 bin militanını müstakil tümenlerle - tugaylarla “devlet içinde ‘devlet’ otonom” konumunu koruyor. 

SİYASETTE İSTİMAL TERTİBİ…

Bütün bunlara en son PKK’nın “ilk kurşun günü” ve “diriliş bayramı” ilân ettiği 15 Ağustos 1984 Eruh - Şemdinli ilk büyük baskını, silahlı saldırıları yıldönümünün örgütü öven sloganlarla, havai fişeklerle kutlaması; “Öcalan mutlaka bir komisyonda olmalı” ısrarlarını sürdüren DEM’li yöneticilerin ölen PKK’lı teröristlere “şehit” deyip taziye çadırlarıyla “milletin hassasiyetlerinin kaşınması” tepkilerine, “barış silahların susmasından çok daha önemlidir” garip restiyle çadırları açma tahrikli çıkışları istifhamları artıyor.

Demirtaş’ın “süreç”e dair “MGK kararıyla yürürlüğe gireceği zannedilen barış…” zannıyla “süreç”in sabotajlarla her an kopup akametinin sinyalleri çakılıyor.

Bu açıdan daha önce “süreç uzarsa enfekte olur” diyen Cumhurbaşkanı’nın, “terörün geçmişte oluşturduğu fay hatlarının dinamitlenmesi provokasyonu riskleri”den dem vurup “bir plânımız var” ifadesi “süreç’te entübe” ihtimalini sözkonusu ediyor. 

Özetle “otoriter rejim”de Saray iktidarının, sürüncemedeki “süreç”i, uhdesindeki atanmış kurum ve kurulların raporlarına bağlamakla “Demoklesin kılıcı” gibi elinde tutup, birkaç hafta “öne alınmış seçim”le Cumhurbaşkanı’nın dördüncü kez adaylığını, seçimlerde terörist başının “telkini”yle DEM’in oylarıyla yüzde 50+1’i bulma tertibini, siyasî kumpaslarda istimal hesabıyla elinde tutuyor. 

Gerisi lâf-û güzâf…