En son İsrail savaş uçaklarının 18 Ağustos’ta Suriye’nin kuzeybatısında, İdlib’in doğu kırsalında Türkiye’ye 70 kilometre yakınlıktaki metruk Ebu Zuhur Askerî Havaalanı’nı bombalamasının “savaş senaryoları”yla iç siyasette istimali bunlardan biri.  

Çarpık olanı, İsraillilerin, “havaalanını Türkiye’nin Suriye’de askerî nüfuz alanını genişletip üsse konuşlanması ihtimaline karşı bombaladıkları” şımarıklığına, Şara ile Ankara’dakilerin, “Üste Türk varlığı yoktu. İsrail, komşu ülkeleri bombalamakla bölgeyi istikrarsızlaştırmaya bahane arıyor” cılız tepkili “kuru kınamalar”la geçiştirmeleri…

“SURİYE’Yİ PEYKİ YAPMA” PROJESİ…

Vakıa şu AKP iktidarında, akabinde “tek kişilik otoriter rejim”de tarımdan enerjiye, ekonomik mutabakatlar, savunma sanayii, silah alımı ihaleleriyle İsrail ile ticaret hacmi kat kat katlandı. Gazze soykırımında silah yapımında kullanılan demir çelik, barut, kimyasal maddeler, savaş malzemeleri Türkiye limanlarından RO RO seferleriyle İsrail limanlarına gönderildi. Malatya-Kürecik Amerikan radar üssünden İsrail’e askerî istihbarat iletiliyor. 

Bu arada Ankara’nın “onayı”yla İsrail OECD’ye, Uluslararası Atom Enerjisi Kurumu’na alındı. Savaş uçaklarının Konya ovasında eğitimleri sağlandı. NATO tatbikatlarına katılması kıyağı sunuldu. Türkiye’ye davet edilen İsrail Cumhurbaşkanı TBMM’de konuşturularak alkışlandı. “One minute” çıkışı ıskartaya çıkarılırken, on vatandaşın katledildiği Türk Bayraklı sivil yardım gemisi Mavi Marmara’ya baskınla on vatandaşı katleden İsrailli katillerin Türkiye ile uluslararası mahkemelerde yargılanıp cezalandırılmaları yasaklandı.

İSRAİL’İN SURİYE’Yİ 1742 KEZ BOMBALAMASI!

Esasen “işgal proje”si, daha ilk döneminde Siyonist damadı ve Evanjelist danışmanlarının telkiniyle Trump’un “Kudüs’ü başkent ilânı”na cüretlendirdiği İsrail’in Suriye’ye ait zengin tatlı su kaynaklarına, kıymetli madenlerine sahip “Şam’ın terası” Golan Tepelerini, Şeyh (Hermon) Dağını işgalle tetiklendi.

Peşinden İsrail savaş uçaklarına Suriye hava sahasını açmayan Esed’in Trump-Erdoğan-Netanyahu desteğiyle devrildiği gece, Halep-Hama-Humus-Şam yolunu bombalamakla Colani Türkiye’nin yanıbaşındaki İdlib’ten Şam’daki Saray’a 17 bin militanıyla ulaştırılıp oturtuldu.

Bu kargaşada İsrail’in güneyden kuzeye Suriye’nin askerî tesislerini, kara-hava-deniz kuvvetlerini kalleşçe bombalayıp silah ve savunma envanterinin yüzde 70’ini tahriple; Şam’ı 20 kilometreden kuşatıp Başkanlık Sarayını, Genelkurmayı vurmakla; Esed’den sonra yüzde 30’unu işgalinde tuttuğu Suriye’ye 1742 kez küstahça saldırmakla “proje” devam etti, ediyor. 

Neticede, “Ebu Zuhur bombalaması”, seçimler öncesi Netanyahu’nun “Türkiye tehdidiyle içte oy kapma tertibi”nin ötesinde İsrail’in daha önce Türkiye’nin üs yapacağı Halep yakınlarındaki havaalanını bombalanmasındaki gibi Müslüman komşu Suriye’yi güdümüne alıp ‘arka bahçesi’ yapma işgal projesi’ni ifşa ediyor.

“İktidar cephesi” borazanlarının iddialarının aksine “Suriye PKK’sı” SDG/YPG’nın tasfiye olmayıp “vekâlet savaşı”nda “koçbaşı” olarak kullanıldığı emperyalist ecnebilerin BOP’la ülkeyi etnik ve mezhebi iftiraklarla bölüp parçalama fitnesi ateşi alevlendiriliyor. 

Ve bütün bu çarpıklıklar, “dış tehdit”i siyasî rant hesaplarında suiistimal eden iktidardakilerin İsrail’le gerginliği istismarı açığa çıkarıyor…