Görme engelli Hasan Bey 80’li yılların o karmaşık dönemlerinde komünist propagandanın engelli okullarına sıçramasını şöyle anlatıyor:
“Bizim körler okulunda okuduğumuz dönemlerde öğretmenlerin bize yaklaşımı dinden yoksun, maneviyattan uzak ve tamamen yozlaşmış bir tarzda idi.
“Bir öğretmenimiz şunu ifade etmişti: ‘Din size ne kattı? Allah olsaydı ya da Allah merhametli olsaydı sizi kör yaratmazdı. Dolayısıyla din mantık dışı hurafelerden ibarettir.’
“Bu sözler ne yazık ki öğretmenlerden işitilmiştir.”
O dönemin engelli bir öğrencisi olan Hasan Bey öğretmeninin bu sözlerini dinlemiş ve maalesef mantıklı bulmuş. Fakat Cenâb-ı Hakk’a hadsiz, sonsuz şükürler olsun ki aradan geçen yıllar, Hasan Beye bu sözlerin ne kadar mantıksız olduğunu ispat etmiş. Şimdi hafız olan Hasan Bey şunları ifade ediyor:
“Ben o dönem öğretmenlerimin sözlerine aldanmış, körlüğümden dolayı şekva etmiş, engelliliğimin bana ve hayatıma engel olduğunu düşünerek kendime bir isyan aracı haline getirmiştim. Cenâb-ı Hakk’a hamd olsun ki, Kur’ân’la tanışıp hafız olduktan sonra basiretim daha bir açıldı ve dünyaya, hayata bakış açım değişti. Okulda okuduğum dönemleri ikrahla yad ettim. Ama o dönem çoğu arkadaşımız kendi karanlık dünyası için dinsizliğin ne kadar muvahhiş ve dehşetli olduğunu anlamamış ve engelli olan hayatına çok daha kötü bir engel katmıştı.”
Bir maddî körlüğü düşünün, bir de manevî körlüğü... Şimdi bir de ikisinin bir arada olduğunu, bir insana isabet ettiğini düşünün. Böyle bir hayat ne kadar çekilmez ve azaplı olur! Bu sistemden geçen arkadaşlarımıza bakıyorum da, çoğu ya sokakta para kazanmak için müzisyen oluyor ya da başka cereyanlara ‘alet’ oluyor.
Temennîmiz, bu insanların manevî simasının ve dünyasının hayra kanalize olması ve ibadetlere yönlendirilmesidir.