Biz yine de tecrübeli büyüklerin, “atasözleri”ni aktarma vazifemizi bir defa daha yapmış olalım. İşte bilinse de unutulmuş gibi davranılar atasözlerinin bir kısmını sıralayalım:  

-Ne ekersen onu biçersin.

-Ne doğrarsan çanağına, o gelir kaşığına.

-Eden bulur.

-Keser döner, sap döner; gün gelir hesap döner.

-Etme bulma dünyası.

-Alma mazlumun ahını, çıkar aheste aheste.

-Rüzgâr eken fırtına biçer.

-Kötülük eden kötülük bulur.

-İyilik eden iyilik bulur.

-Kişi ektiğini biçer.

-Ne verirsen elinle, o gelir seninle.

-İyilik yap denize at, balık bilmezse Hâlık bilir.

-Keskin sirke küpüne zarar.

-Herkes ettiğini bulur.

-Gün gelir devran döner.

-Kişi ne yaparsa kendine yapar.

-Kendi düşen ağlamaz.

Başka milletlere ait benzer sözler de var. Bu da “akıl için yol bir” olduğunu göstermez mi? İşte başka milletlera ait olduğu ifade edilen “önemli söz”lerden bir bölüm: 

“Nasıl ekersen öyle biçersin.”

“Ektiğini biçersin.”

“Başkasına kuyu kazan, kendisi düşer.”

“Başkasına yönelttiğin beddua dönüp seni bulur.”

“Adaletsizlik eken, sefalet biçer.”

“Çark döner / Devran döner.” 

“Ne verirsen onu alırsın.”

Bütün bu sözler başta idareciler olmak üzere bütün insanlara, “insan gibi davran” çağrısı değil mi?

Peki, siz söyleyin: Türkiye’yi idare edenler bu ve benzeri “özlü söz”lere kulak asıyor mu?