Türkiye’de 4 milyonu aşkın genç, eğitim ve çalışma hayatının dışında kalırken düşük ücretler, tükenmişlik gençlerin umudunu zayıflatıyor ve evlere mahkûm ediyor.
Türkiye’de sayıları 4 milyonu aşan “ev gençleri”, iş gücü piyasasının dışında kalıyor. Düşük ücretler, deneyim şartı, artan yaşam maliyetleri ve tükenmişlik hissi gençleri çalışma hayatından uzaklaştırırken uzmanlar, uzun süreli kopuşun sosyal risklerine dikkat çekiyor.
Küresel ölçekte “NEET” (Eğitimde, İstihdamda ve Mesleki Eğitimde Olmayan) olarak adlandırılan, Türkiye’de ise “ev genci” tanımıyla dikkat çeken milyonlarca genç, sosyoekonomik yapının en önemli gündem maddelerinden biri haline geldi.
Yeni Şafak’ın derlediği verilere ve uzman görüşlerine göre dünyada 15-24 yaş aralığındaki 257 milyon genç bu kategoride yer alırken, daha geniş yaş aralığında Türkiye’deki ev genci sayısı 4 milyonu aşıyor.

Gençler neden evde kaldı?
Uzmanlar ve gençlerin kendi anlatımları, bu kitlenin büyümesinde yalnızca işsizliğin değil; düşük ücretler, artan yaşam maliyetleri, deneyimsizlik şartları, statü uyuşmazlıkları ve tükenmişlik hissinin de büyük rol oynadığını ortaya koyuyor.
Tükenmişlik sendromu
İngilizce eğitimi alan ancak beklentilerini karşılamayan sektörlerde yorulduğunu belirten A.K., yeniden başlama konusunda kendisinde mental enerji bulamadığını ifade ediyor. Bankacılık mezunu 22 yaşındaki A.U. ise çalışmak istemesine rağmen sürekli deneyim şartı aranmasının kendisini eve mahkum ettiğini vurguluyor.
GENÇLER YALNIZ VE UMUTSUZ
İstanbul Medeniyet Üniversitesi Sosyoloji Bölüm Başkanı Prof. Dr. Mahmut Hakkı Akın, konunun sadece ekonomik değil, aynı zamanda derin bir toplumsal değişim süreci olduğuna işaret ederek şöyle diyor: “Üniversite mezunu bir gencin diplomasına bağlı statü beklentisi anlaşılabilir bir durumdur. Ancak bu beklentisi karşılanmadığında ev gencine dönüşebiliyorlar. Süreç uzadıkça gençlerin öz güveni sarsılıyor; yalnızlaşma ve bireyselleşme en büyük risk olarak karşımıza çıkıyor.”
“Evde oturmak daha kârlı”
Üniversite mezunu 32 yaşındaki M.O., elde edilecek gelir ile harcanan efor arasındaki makasın kapanmadığını belirterek, “Şu an 30 bin lira maaşla çalışsam bile yol, yemek ve harcamalar göz önüne alındığında evde oturmak daha kârlı” diyerek düşük alım gücüne dikkat çekiyor.
Haber Merkezi