8 Ekim tarihinde Abdullah Tırpan’ı ziyaret eden İstanbul Milletvekili Mustafa Yeneroğlu o tarihte Abdullah Tırpan’ın sağlık sorunları konusunda net bir uyarı yapmış. Yine Kocaeli milletvekili Ömer Faruk Gergerlioğlu vefattan evvel yaşanılanların net bir hukuksuzluk ve zulüm olduğunu belirterek, Abdullah Tırpan’ın durumunun ağır olduğunu söylemiş. Kendisinin aynı zamanda doktor da olduğunu belirterek, Abdullah Tırpan’ın adeta göz göre göre ölüme götürüldüğünü anlattığı paylaşımları mevcut. 

Ve maalesef tahliye edilmesi, hastalıklarıyla ilgili özel olarak ilgilenilmesi gerektiğine dair çok açık uyarılara ve çağrılara rağmen Abdullah Tırpan 26 Ekim tarihinde kaldırıldığı hastanede vefat ediyor. Öncesinde 2025 yılında cezasını infaz için yeniden tutuklanıyor. Cezaevinde sağlık sorunlarının ağırlaşması üzerine bacağında yaralar ve kangren gelişiyor. 22 Ekim’de bacağı kesiliyor, enfeksiyon durdurulamıyor ve neticede vefat ediyor. Diyabet, yüksek tansiyon ve damar rahatsızlıkları bulunan 73 yaşında bir amca… Cezaevlerinin asıl maksadı olan ıslah faaliyetlerinin yetersizliği ve yapılabileceklerle ilgili önceki yazılarımız meselenin biraz daha eğitimi de barındıran sosyal yönüydü. Konuşulması ülkemiz adına vahim olan insanî yön elbette bu sosyal yönden daha önce gelmekte. Hayat olmazsa eğitim nasıl olabilir? Vicdanlar susarsa insan daha ne yapabilir? 

Somut suçun varlığı, masumiyet, adil yargılanma gibi kavramları işin uzmanlarına bırakarak; suçtan ve suçludan bağımsız şekilde hiçbir vicdan sahibinin inkar edemeyeceği bir hakikati beyan etmek istiyoruz: 73 yaşında kim olursa olsun ağır hasta bir kimse cezaevinde vefat etmemeli. Bu net ve açık bir şekilde inancımızın da tanımı üzerine zulümdür. Hatta tarifi mümkün olmayan bir zulümdür. Cezaevleri insanların öldüğü yerler değil, toplumda müsbet ıslahı temin eden yerlerdir. Bu veballerden herkes çekinmeli, sorumlular hakkında gerekli tedbirler ivedilikle alınmalıdır.