Üç çocuk annesi bir kadın… Hayat, ona kolay davranmamıştı. Madde bağımlısı bir eş… Şiddet… Parçalanan bir yuva… Ve kadın sığınma evinde geçen zor günler… 

Şimdi ise iki erkek ve bir kız çocuğuyla ayakta kalmaya çalışıyor. Geçimini nasıl sağladığını anlatırken sesi ne yükseldi ne de kaderine isyan etti.

Bayat ekmekleri çöpten topluyor. Evde kurutup hayvan yemi yapmak için satıyor.

Hurda topluyor. Sosyal yardımlarla birlikte eline geçen yaklaşık on üç bin lirayla hem kira ödüyor hem çocuklarını okutmaya çalışıyor.

Kirası dört bin beş yüz lira… Geriye kalanla üç çocuk büyütmeye çalışan bir anne düşünün.

Ama insanı en çok sarsan şey yoksulluğu değildi.

Şu cümlesiydi: “Ben gerekirse dilenirim ama çocuklarımı okutacağım. Onlar bu hayattan kurtulsun istiyorum.”

İşte insan bazen bir cümlenin altında eziliyor. Bugün birçok insan, sahip olamadıkları için hayata küserken; bazı anneler, ellerinde neredeyse hiçbir şey olmadan çocuklarına gelecek kurmaya çalışıyor.

Kur’ân-ı Kerîm’de Rabbimiz şöyle buyuruyor: “Kim Allah’a dayanıp güvenirse, Allah ona yeter.” (Talâk Suresi: 3.)

Bazı insanlar bu tevekkülü kitaplarda okuyor. Bazıları ise hayatın tam ortasında yaşıyor.

O kadın bize anneliğin sadece çocuk büyütmek olmadığını gösterdi. Annelik bazen aç kalıp evladını doyurmaktır. Bazen korkularını içine gömüp çocuklarına umut gibi görünmektir.

Peygamber Efendimiz (asm) şöyle buyurur: “Hiçbir anne baba, çocuğuna güzel terbiyeden daha kıymetli bir miras bırakmamıştır.” (Tirmizî, Birr 33)

Belki o annenin bırakacağı büyük servetler yok. Ama çocuklarına bırakmaya çalıştığı şey çok daha kıymetli:

Ayakta kalmayı öğrenmek… Helâl lokma için mücadele etmek… Ve bütün zorluklara rağmen pes etmemek…

Bugün toplum olarak en çok görmemiz gereken insanlar belki de onlar. Sessizce mücadele eden… Kimseye yük olmadan yaşamaya çalışan… Yorgun ama vakur kadınlar…

Çünkü bazen bir toplumun gerçek kahramanları, manşetlere çıkanlar değil; karanlık evlerde çocuklarını hayata tutmaya çalışan annelerdir.

Biz yine bir eve yardım götürdüğümüzü düşündük.

Ama çıkarken bir kez daha şunu fark ettik: Bazı kadınlar, yaşadıklarıyla bize sabrı, tevekkülü ve imanı yeniden öğretiyor.