Baharda Allah’ın izni ile açan; başta evimin önünde ki lapa lapa açmış kırmızı güller olmak üzere, dünya üzerinde ki rengârenk bütün güllerin ve Kâinatın ve Güllerin Efendisi, Efendimiz, Efendim; Hazret-i Muhammed Mustafa’nın (Sallallahü Aleyhi Ve Sellem) aziz ve mübeccel hatırasına...

Yüzün gülce özün gülce,

Sözün gülce; Gülce Güzel!

Ahlâkın has ve de gülce,

Közün gülce; Gülce Güzel!

Çiçeğisin baharların,

Yaprağısın neharların,

Rüzgârısın şu harların,

Yüzün gülce; Gülce Güzel!

Yağmur yağar toprak tüter,

Gün açılır çıkar gül ter,

Bakan gözde görülür fer,

Özün gülce; Gülce Güzel!

Çıkmış yürek tâ Hicaz’dan,

Sağlam belge ve i’cazdan,

Yaşıyorsun uzak hazdan,

İzin gülce; Gülce Güzel!

Kalbinde kin nefret yoktur,

Yüreğin nefsine doktor,

Kaşın keman, kirpik oktur,

Nazın gülce; Gülce Güzel!

Kışın bahara geçiyor,

Baharın yaza uçuyor,

Dudağın şerbet içiyor,

Yazın gülce; Gülce Güzel!

CEYHÛNİ - (Mustafa AVCU)