Hem “Madem bütün zîhayat mahlûkların, elleri yetişmediği ve iktidarları dairesinde olmayan bütün hâcâtlarını, bütün fıtrî matlâblarını bir nevi dua bulunan istidad-ı fıtrî ve ihtiyac-ı zarurî dilleriyle istedikleri vakitte, gayet Rahîm ve işitici ve şefkatli bir dest-i gaybî tarafından verildiğinden ve ihtiyârî olan daavat-ı insaniyenin, hususan havasların ve nebîlerin dualarının on adetten altı yedisi hilâf-ı âdet makbul olmasından kat’î anlaşılıyor ki, her dertlinin ahını, her muhtacın duasını işiten ve dinleyen bir Semî’ ve Mucîb, perde arkasında var. Bakar ki; en küçük bir zîhayatın en küçük bir ihtiyacını görür. Ve en gizli bir ahını işitir, şefkat eder, fiilen cevap verir, memnun eder. Elbette ve her halde, hiçbir şüphe ihtimali kalmaz ki, mahlûkların en ehemmiyetlisi olan nev-i insanın en ehemmiyetli ve umumî ve umum kâinatı ve umum esma ve sıfât-ı İlâhiyeyi alâkadar eden beka-i uhreviyeye ait dualarını içine alan ve nev-i insanın güneşleri ve yıldızları ve kumandanları olan bütün peygamberleri arkasına alıp, onlara duasına ‘Âmin, âmin’ dedirten ve ümmetinden her gün her ferd-i mütedeyyin hiç olmazsa kaç defa ona salâvat getirmekle onun duasına ‘Âmin, âmin’ diyen ve belki bütün mahlûkat o duasına iştirak ederek ‘Evet, yâ Rabbena, istediğini ver; biz de onun istediğini istiyoruz’ diyorlar. Bütün bu reddedilmez şerâit altında, beka-i uhrevî ve saadet-i ebediye için, Muhammed Aleyhissalâtü Vesselâmın haşrin hadsiz esbab-ı mucibesinden yalnız tek duası, Cennetin vücuduna ve baharın icadı kadar kudretine kolay olan ahiretin icadına kâfi bir sebeptir” diye Mucîb ve Semî’ ve Rahîm isimleri bizim sualimize cevap veriyorlar.

Şualar, 11. Şua, 7. Mesele, s. 235

LUGATÇE:

beka-i uhreviye: ahiretteki sonsuzluk.

daavat-ı insaniye: insanın yapmış olduğu dualar.

dest-i gaybî: görünmez el.

esbab-ı mucibe: gerektiren sebepler.

ferd-i mütedeyyin: dindar şahıs, inanan kişi, imanlı ferd.

fıtrî: tabiî, yaratılıştaki, doğuştan olan.

hâcât: hâcetler, ihtiyaçlar.

havas: marifet ve yaşayışça üstün olan, üst tabaka.

hilâf-ı âdet: âdete aykırı.

ihtiyac-ı zarurî: yaşamak için gerekli olan ihtiyaç.

istidad-ı fıtrî: yaratılıştan gelen kabiliyet.

matlâb: arzu, istek.

Mucîb: yarattıklarının dualarına cevap veren, Allah.

nebi: Allah’ın elçisi, habercisi; peygamber, resul.

Semî’: gizli ve açık her şeyi işiten Cenab-ı Hak.

şerâit: şartlar.

zîhayat: hayat sahibi.