Âdem (as) Topraktandır

Âlem-i İslam bin küsur yıldan beri hazret-i Âdem’i (as) babasız bilir. Kendisini insanlığın atası ve ilk babası olarak doğrudan topraktan yaratıldığını, Cennete bırakıldığını, Cennette yasak meyve imtihanından sonra yer yüzüne indirildiğini bilir. 

Bu bilgi yeterli derecede vahiy kaynakları ile desteklenir. Konu ile ilgili ayetler ve sahih hadisler vardır. Konu hakkında hiç şüphe edilmez. Hazret-i Âdem’in (as) babası olduğunu iddia edenler, kendi iddialarını delillere dayandırmaktan sorumludurlar. 

Ayet diyor ki: “Allah katında İsa’nın durumu, Âdem’in durumu gibidir. Onu topraktan yarattı. Sonra ona ol dedi ve o da oluverdi.” 

Hazret-i İsa’nın durumundan maksat, Hazret-i İsa’nın babasız yaratılmış olmasıdır. Âyet, Hazret-i Âdem’in de topraktan ve babasız olarak yaratıldığını açık ve tartışmaya meydan vermeyen ifadelerle beyan ediyor. 

Veda Hutbesinde geçen şu Peygamber sözleri herkesin malumudur: “Ey İnsanlar! Rabbiniz birdir. Babanız da birdir. Hepiniz Âdem’in çocuklarısınız. Âdem ise topraktandır.”

Bilimler ve İslam

Bu kaynaklar varken bir İlahiyatçının Antropolojiden, Biyolojiden ve sair bilimlerden kaynak aramaya çıkmasını doğru bulmuyorum. Ayet ve hadisi doğrulayan kaynaklar bulmak için tabi ki çıkabilir. Ama aksi bir şüpheyle, yani mesela Hazret-i Âdem’e (as) baba bulmak için yola çıkmasını abesle iştigal görürüm.   

Öte yandan, bilimlerin İslam dinine ters düştüğü şimdiye kadar görülmemiştir. İdeolojiye alet edilmiş bilimler müstesna… Bir asırdır Biyoloji’ye evrim teorisini kabul ettirmeye çalışıyorlar, ama nafile! Bilimler zorlama ve uydurma teorileri kabul etmezler. İşi felsefeye dökerek, bilim süsü vererek, manipüle sözlerle belirli bir süre aldatabilirler. Ama o da nafile. İnsana da maymundan bir ata bulamadılar!

Kur’ân ana ilke olarak “insanlık” kavramı üzerinde durur ve insanın yer yüzünde halîfe olarak var edildiğini bildirir. Kur’ân’ın bildirmediği bir konu dinin konusu değil; eğer nefesi yetiyorsa ilimlerin konusudur. 

İnsanlık Kardeştir

Öte yandan temel duygu ve karakterlerde farklı olmayan insan, hususî özelliklerde ve özel karakterlerde alabildiğine farklı yaratılmıştır. Zaten Antropolojinin “homo sapiens” diye tanımladığı insan türü, çok tipli ve çok ırklı bir varlıktır. İnsan türünün farklı ırklardan, tiplerden ve kavimlerden oluşu bunu gösterir. İnsan oğlunun kromozomlarının kromonema ipliklerinde dizili olan kromatin tanelerinde bulunan genlerden bir tanesinin farklı şifre almasıyla, yani “bir tek gen” farkıyla insanların ırklara, tiplere ve cinslere ayrılmasını günümüzde insanî bilimler izah edebiliyorlar.

Kur’ân bu ırk, renk, kavim ve millet farklılığının hikmetini şöyle bildirir: “Ey İnsanlar! Doğrusu Biz sizi bir erkekle bir dişiden yarattık. Ve birbirinizle tanışasınız diye sizi kavimlere ve kabilelere ayırdık. Muhakkak ki, Allah yanında en değerli olanınız, Ondan en çok korkanınızdır. Şüphesiz Allah her şeyi bilen ve her şeyden haberdar olandır.” 

Kur’ân tebliğinde ırkları ayırmamış, hepsini bir muhatap kabul etmiştir. Olumsuz mânâdaırk anlayışını bin dört yüz yıl önce temelinden yıkan Allah Resûlü (asm) vedâ hutbesinde: “Ey İnsanlar! Allah yanında en kıymetli olanınız, Ondan en çok korkanınızdır. Arabın Arap olmayana takvâdan başka üstünlüğü yoktur.” Buyurmak sûretiyle zihinlerde de bir inkılap meydana getirmiş, beyaz olsun, sarı olsun, siyah olsun, kırmızı olsun bütün insan ırklarını “îmân” etmesi şartıyla kardeş ilan etmiştir. 

Dipnotlar: 

1- Âl-i İmran Suresi. 59

2- Şuabu’l-İman, 7/162, H. No: 4774

3- Bakara Sûresi, 2/30

4-HucurâtSûresi, 49/13