Rumlar Yenildi

Rûm Suresi, Mekke döneminde inmiştir. Kur’ân-ı Kerîm’in 30. suresidir ve 60 ayettir. İsmini, ikinci ayetinde geçen ve Doğu Roma (Bizans) İmparatorluğu'nu ifade eden "er-Rûm" kelimesinden alır. 

İlk ayetlerin meali şöyledir: “Elif Lam Mim. Rumlar yenildi. (Arapların bulunduğu bölgeye) en yakın bir yerde onlar, bu yenilgilerinin ardından mutlaka galip geleceklerdir. (Bu da) birkaç yıl içinde (olacaktır). Onların bu yenilgilerinden önce de sonra da emir Allah'ındır ve o gün müminler, sevineceklerdir. (Bu da) Allah'ın yardımıyla (olacaktır). Allah dilediğine yardım eder, galip kılar. O çok güçlüdür, çok merhamet edicidir. Allah'ın vaadi budur. Allah, vaadinden caymaz. Fakat insanların çoğu bunu bilmezler.”1

Peygamberlik geldikten sonra 3-5 yıl içerisinde, miladi 613 yılında Doğu Roma ile İran aralarında kanlı bir savaş yaptılar. İran’da imparator II. Hüsrev’di. Rum devleti ise Herakliyus tarafından yönetiliyordu. 

Bu iki ülkenin sınırları Dicle ve Fırat nehirleri üzerinde birleşiyordu. Filistin, Suriye, Mısır, Irak ve Anadolu Rumlara aitti. İranlılar, Rumlara her iki taraftan da saldırdılar. Yani Dicle ve Fırat üzerinden Suriye’yi, Azerbaycan ve Ermenistan üzerinden de Anadolu’yu kıstırdılar. Ve Rum kuvvetlerini her iki taraftan da denize dökünceye kadar takip ettiler. Suriye’deki bütün mukaddes şehirleri zaptettiler. Miladî 614 yılında Filistin ve Kudüs’ü ele geçirdiler. Bütün kiliseleri yıktılar, bütün dinî binaları tahrip ettiler. Altmış binden fazla Hıristiyan’ı kılıçtan geçirdiler. Öyle ki, İran Kisra’sının sarayı öldürülen otuz binden fazla Rum’un kafatası ile dolmuştu.

Ardından Mutlaka Yeneceklerdir

İranlılar burada durmadılar. Bu zaferden sonra Mısır’a da uzandılar. 616 yılında Nil vadisini işgal ettiler. İskenderiye’ye ulaştılar. Kuzeyden ise bütün Anadolu’yu işgal ettiler, İstanbul’un Boğaziçi sahiline kadar geldiler. Girdikleri her yerde ateş tapınakları yaptılar.

Doğu Roma İmparatorluğu paramparça oldu. Öyle ki, imparator Kartaca’ya kaçmayı planladı. İranlıların istediği her şeyi vermeye razı oldu. İran hükümdarı Hüsrev:  “Bu yeterli değildir! İmparator Hirakl bizzat karşıma zincirleri içinde gelerek asılıp, çarmıha gerilmiş olan İlâh’ına karşı ateşe  ve güneşe tapmalıdır.” diye haykırdı.

Bu böyle bir yenilgiydi. Bu yenilgiden sonra Roma’nın birkaç yıl içinde ayağa kalkması ve İran’ı yenecek bir düzeye gelmesi asla beklenemezdi. 

Fakat Cenab-ı Allah, Resulüne (asm) bunu da bildiriyordu:

“Onlar bu yenilginin ardından mutlaka galip geleceklerdir.” Üstelik çok uzakta değil, “birkaç yıl içinde olacaktır.”2

Biz de Sizi Tepeleriz

Romalıların bu ağır yenilgi haberi Mekke’ye ulaştığı zaman, müşrikler sevindiler. Bu sevinçlerini Müslümanlara karşı açığa vurdular. Dediler ki:

“Siz ve Hıristiyanlar ehl-i kitapsınız. Bizde ve İran’da ise ne kitap var ve ne başka bişey! Onlar bizim kardeşlerimiz. Onlar sizin kardeşlerinizi tepelediler. Biz de sizi tepeleriz!”

İran’ı kendilerine dost gören Mekke müşrikleri bu olaydan sonra son derece şımarmışlardı. 

Bunun üzerine bir mu’cize daha gerçekleşti. Rumların en geç dokuz yıl içinde toparlanarak İran’ı yenecek duruma geleceklerini Kur’ân’ın haber vermesi, beklenir cinsten bir haber değildi. Ama aynı surede 3. ayet bunu da haber vermişti:

İkinci ayette Rumların yenildiğini, fakat devam eden 3. ayette ise, bu yenilgiden kısa bir süre Rumların kesinlikle galip geleceklerini haber veriyordu.

(Yarın inşallah devam edelim.)

Dipnotlar:

1- Rum Suresi: 1-6; 2- Ags.: 3