İtalya’dan gelen bir habere göre İtalya’daki işçi sendikalarının çağrısıyla hayat pahalılığını, silahlanmaya ayrılan kaynakları ve savaşları protesto etmek üzere 24 saatlik greve gidilirken birçok şehirde on binlerce kişi protesto yürüyüşleri düzenlemiş.

Grev dolayısıyla Roma başta olmak üzere, Milano, Torino, Bologna, Napoli ve Cenova gibi şehirlerde sendikalar, sivil toplum kuruluşları, öğrenciler protesto yürüyüşleri yapmış. Roma merkez tren garı terminali yakınlarında toplanan on binlerce kişi, ellerinde savaş karşıtı ve Filistin’e destek veren dövizlerle şehir merkezine doğru yürümüş. Göstericiler sık sık “Hükümet istifa” ve “Hepimiz faşizm karşıtıyız” gibi sloganlar atmış. Protestocular şehir merkezindeki Fori Imperiali Bulvarı’na ulaştığında bazı öğrenciler, buraya çadırlar kurmuş. Roma’daki yürüyüşe katılan İtalya ve Avusturya vatandaşı bir kişi yaptığı açıklamada, kendisinin de bir işçi olduğunu belirterek, “Hem üniversitede hem de lisede öğrenci olduğum yıllardaki gibi gençleri desteklemeye çalışıyorum. Onların zorluklarını, hayal kırıklıklarını anlıyorum ve onları protestoda yalnız bırakmanın büyük bir utanç olacağını düşünüyorum. Bu gençlere karşı büyük bir sorumluluk hissediyorum” demiş. Milano’da ise organizatörlere göre 100 bin kişi meydanlara inmiş. İtalya’da genel grevle beraber ülkenin önde gelen limanlarında da liman işçileri, silah ticareti ve sevkiyatına karşı çıkmak için küresel eylem çağrısıyla protesto gösterileri yapmış. (AA, 30.10.2026)

İtalya’da ya da Avrupa’da çoğu zaman benzer protestolar yapılıyor. Burada dikkat çeken nokta, bu protestoların “silahlanmaya ayrılan kaynakları ve savaşları protesto etmek üzere” başlatılmış olmasıdır. Bu itirazlar netice itibarıyla “insanlık meseleleri”dir. İtalya’daki işçiler sadece “ekmek”lerini düşünmüş olsalar, “Daha fazla maaş için” sokaklara çıkmış olmaları gerekirdi. Elbette o sebeple de sokaklara çıkmaları onlar için haktır, ancak buna ilave olarak silahlanmaya ve savaşlara karşı çıkmaları, bunun için değişik riskleri göre almaları önemli ve dikkat çekicidir.

Türkiye’de benzer şekilde bir protestonun yapılması pek de alışık olunan bir durum değil. İşçi sendikaları ya da başka STK’larda böyle bir protesto çağrısı gelse muhtemeldir ki en başta “büyük medya” buna itiraz eder ve “Ne işiniz var silahlanmayla... Siz kendinizi düşünün, sadece maaş için talepte bulunun” derler. 

Oysa insanlığın dertleri de sevinçleri de ortaktır ve öyle olmalıdır. Bir yanda insanlar silahlar altında ölürken, beri yanda “sadece para”yı düşünmek insanlığa sığar mı?

Çoğu kişi “Bak şu İtalyan işçilere, ne için sokağa çıkmışlar?” diye garipseyecek ama esasında onların yaptığı “insanlığa sığan” iştir...