Suret-i ahsen de, yaratılmış bir ayetim,

Kâinata musağğar, halkedilmiş misalim.

Daha yeni ruhlara, üflenmişken en evvel,

Bezm-i elest'te "belâ" deyip ikrar etmişim.

Dağların hamlinden, çekindiği ağır yükü,

Cehl-ü cesaretle tereddütsüz yüklenmişim.

Nevimin dışında varedilmiş her ne varsa,

Musahhar kılınmış yeryüzünde halifeyim.

Malik-i Hakikî’nin hükmettiği bu mülkte,

Esmaü’l-Hüsna’yı aksettiren ayineyim.

Mazhar-ı lütf iken hem acizim hem de fakir,

Rüyet-i cemali vazgeçilmez tek isteğim.