“Biz siyaseti iktidarımızı sürdürmek için bir araç olarak görmüyoruz, görmedik ve görmeyeceğiz. İşte tarihin her döneminde olduğu gibi Okçular Tepesini beklemek için görevlendirilen, milletin memleketin kaynağını gözetlemesi denetlemesi için görevlendirilen, eğer görevini bırakıp ganimet peşine düşmüşse, tarihte nasıl zelil olmuşsa bugün nasıl zelil oluyorsa inşallah bu yolda her zaman zelil olacak.”

Açıklama neresinden bakarsanız dökülüyor. 

Birincisi, ganimet benzetmesi problemli. Zira o sahabeler, hakları olan ganimeti almak istediler ama harp sanatındaki iletişim hatası sebebiyle, erken hareket ettikleri için kusurluydular. Zelil de olmadılar. 

Oysa bu Fon Soygununda devlet imkânlarını iç edip sermaye yapanlar ve o haram sermayesini suç teşkil eden devlet içi imtiyazlı bilgilerle katlayıp duble haram kazancını kaçıranlar ve onları bile bile koruyup gözetenler zeliller ve reziller. Bazıları da yakın gelecekte ama mutlaka olacaklar. 

İkincisi, Okçular Tepesindekilerin adlarının bilinmesi gerekmiyormuş ki bilinmedi.

Oysa burada suç var, ceza gerekiyor ve bunun için de öncelikle bu vurguncuların adlarının bilinmesi ve kendilerinin takip edilip deşifre edilmesi şart. 

Açıklama üzerine Yeniden Refah Partisi Genel Başkan Yardımcısı Muhammed Fatih Müjdeci ve benzerleri Büyükgümüş’ü haklı olarak ama noksan eleştirdiler. 

Selman Öğüt de “Kötü bir kıyaslama olmuş. Sahabe efendilerimizle hırsızları bir tutmak mümkün mü? Bu paylaşım silinmeli ve bir özür açıklaması yapılmalı.” diyerek sadece nezaket yönünden eleştirdi.

Bunun üzerine Büyükgümüş şu açıklamayı yaptı:  “Peygamber Efendimizin (SAV) yol arkadaşları olan sahabe-i kirama duyduğumuz hürmet ve muhabbet, inancımızın ve istikametimizin ayrılmaz bir parçasıdır. Sözümüz de niyetimiz de ancak bu anlayış içerisinde değerlendirilmelidir. Bazen konuşmalar maksadının çok ötesine taşınıyor. İstemeden de olsa sözümüz herhangi bir Müslüman kardeşimizin gönlünde kırgınlığa yol açmışsa bu, bizim için ızdıraptır. Rabbim niyetimizi halis, sözümüzü doğru, istikametimizi daim eylesin.”

Bu aslında bir özür dileme değil. “Ey bizimkiler, beni yanlış anladınız.” açıklaması. 

Gerçekten, meseleye dinin siyaset alet edilmesi yönünden baktığımızda, bu işin ustasının çırakları durumundaki bu genç zevatın, dersini iyi öğrendiği ve iyi tatbik ettiği anlaşılıyor. 

Bunun dine verdiği ve vereceği zararları görmezden gelmeleri ve bu suistimali rahatlıkla ve samimiyetle sürdürmeleri ise en vahimi.

Nitekim ustaları da İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanı iken “minareler süngümüz” şiirini okuyarak dinî bir sembol olan minareyi siyasi hasımlarına batırmaya kalktığı için ceza almıştı da sonrasında “Ben böyle yapmakla hata ettim, milletimden ve Allah’tan af diliyorum, tövbe ediyorum, bir daha yapmayacağım.” demek yerine, “Bir zamanlar bu memlekette insanlar şiir okuduğu için cezalandırılıyordu ...” diyerek yaptığının haklı ve doğru olduğunu savunmaya devam etmişti. 

Yani bu bir tabiat meselesi.

Bu açıklama üzerine sosyal medyada yazılıp çizilenler, uyuyan bütün dindarları uyandırmalı ve utandırmalı.

Soralım: AKP’nin Eski Genel Başkan Yardımcısı ve AKP’li Hanımların eski Nene Hatun’u Fatma Betül Sayan Kaya’nın ve benzerlerinin yaptıkları mı yoksa Büyükgümüş gibilerin yaptıkları mı dine daha fazla zarar veriyor?