Esasında güçlü ülkeler günde beş defa "Biz güçlüyüz" deme ihtiyacı da hissetmez. Dolayısı ile "Biz çok güçlüyüz" diye övünenlerin çok da güçlü olmadığını anlamak gerekir. Bununla ilgili şöyle bir benzetme yapılır: Dünyada en sevilmeyen ülkelerin başında Amerika gelir ama Amerika bunu kendine dert etmez, işini yapar. Bazı ülkeler ise kendi başarısızlığını, "Herkes bize düşman" diye perdelemeye çalışır. 

Tabiî ki güçlü ülke denildiğinde ilk akla gelen şey ekonomik ve askerî güç oluyor; ancak esas güç hakta, hukukta, adalette ve demokrasidedir. Yani hangi ülke bu temel esaslara uygun idare ediliyorsa o ülke güçlüdür, huzurludur ve de orada yaşayan insanlar mutludur. Hak, hukuk ve adaletin olmadığı yerde ekonomik güç de bir anlam ifade etmez. Çünkü devletin zengin olması insanların huzurlu ve mutlu olmasına tek başına yetmez.

Küresel güç algısının ölçüldüğü 2026 araştırması, ülkelerin dünya üzerindeki etkisine ilişkin dikkat çekici bir tablo ortaya koymuş. Habere göre bir ülkeyi güçlü yapan yalnızca ekonomisinin büyüklüğü veya askerî kapasitesi değil. Teknolojik yetkinlik, stratejik kaynaklara sahip olma, diplomatik erişim ve uluslararası gelişmeler üzerindeki etki de küresel güç algısının şekillenmesinde önemli rol oynuyor.

Pennsylvania Üniversitesi Wharton School tarafından hazırlanan 2026 En İyi Ülkeler Endeksi kapsamında gerçekleştirilen araştırma, 33 ülkede 15 bin 131 yetişkinin değerlendirmelerine dayanıyor. Araştırmada ülkeler, askerî ya da ekonomik güçleri doğrudan ölçülerek değil, katılımcıların ülkelerin küresel etkisine ilişkin algıları üzerinden sıralanıyor. Araştırmaya göre ABD, 100 puanla dünyanın en güçlü ülkesi algısını korurken, Çin 93,6 puanla ikinci, Rusya ise 91,4 puanla üçüncü olmuş. (...) Güney Kore 62,7 puanla altıncı sıraya yerleşirken, Suudi Arabistan 61 puanla yedinci oldu. Böylece iki ülke Fransa ve Japonya gibi geleneksel ekonomik ve siyasî güçlerin önünde yer aldı. (...) Türkiye, araştırmada 32,7 puanla 14'üncü sırada yer almış. (ekonomim.com, 9 Ağustos 2026)

Listede ön sıralarda yer alan Amerika, Rusya ya da Çin'in keyfî icraatlar yaptığı, kendi menfaatleri için başkalarının haklarını gasp ettiği ve tartışılmaz. Bu tablo bir yönüyle insanların henüz "önce hürriyet" isteme seviyesine ulaşmadığını da gösterir. Araştırma ya da ankete katılanların ekserisi "önce hürriyet" diyenler olmuş olsa muhtemeldir ki sıralama değişebilirdi. 

Kim ne derse desin güç; hakta, hukukta ve adalettedir. Hem ülkemizde ve hem de dışarda. İnşallah insanların sıralamayı bu ölçülere göre yaptığı günleri de görürüz.