“Basın özgür, ama kamunun gazetelere para verirken ve bize ‘Aracılık yap’ derken bazı dokunulmazları var. Kamu diyor ki ‘Ben bu parayı veriyorsam, ben basına destek oluyorsam bana küfredilmemeli. Bölücü politikalara alet olunmamalı. Devletin bütünlüğüne, birliğine halel getirilmemeli. Terör örgütlerinin propagandası yapılmamalı.’ Bu da çok doğal bir hak.  İçeriği kısıtlayıcı, özgürlük kısıtlayıcı bir durum söz konusu değil...”

BİK’in önceki Yönetim Kurulu Başkanı da “Resmî ilanlarda ayrımcılık yapmamız teknik olarak da, mevzuat olarak da mümkün değil” dedikten sonra benzer şeyleri söylemişti:  

“Hem Türkiye’nin uluslararası itibarını sarsacak, devletin kurumlarını aşağılayacak, terörü özendirecek, suçu teşvik edeceksin, hem de bunu devletten para alarak yapacaksın. Buna izin vermemiz mümkün değil.” 

Belli ki, aynı ezberi iyi bellemişler.

Ama Yeni Asya için bunların hiçbirinin geçerli olmadığını dünya âlem biliyor ve bizim için verilen ilan durdurma kararında da bunlardan hiç bahis yok; ama ilan hakkımız hem de BİK’in güya gazetelere ilave destek verip kolaylıklar gösterdiği pandemi döneminde gasp ediliyor ve bu gasp hâlâ devam ediyor.

Önceki Genel Müdür de “Kurumumuz kanun nezdinde devlet ve milletin değerlerine uyumlu ve ahlâkî kurallara özen gösteren gazetelere ilan dağıtımını sağlıyor” demişti.

Buna karşı biz de “Kanun nezdinde devlet ve milletin değerleri ile kast edilen ne?” diye sorduktan sonra şunları ifade etmiştik:

Devletin değerleri, anayasanın 2. maddesindeki “temel nitelikler” ise ve Yeni Asya’nın bunlara yaklaşımı söz konusu edilecekse: 

Demokratik ve sosyal hukuk devletini, laikliğin “din ve vicdan hürriyetine güvence” anlamındaki yorumunu samimiyetle savunan biziz. Buna mukabil, aynı “değerler”den resmî ideoloji kast ediliyorsa buna son derece kararlı ve tavizsiz şekilde itiraz eden de biziz. “Milletin değerleri” sözüyle inanç ve ahlak değerleri kast ediliyorsa bunların da en samimî ve kararlı müdafii başından beri yine biziz.

BİK’e musallat olan zihniyet görmese de...