"Ümitvar olunuz, şu istikbal inkılâbı içinde en yüksek gür sada İslâm'ın sadası olacaktır."

Piyasalar

Terörün gölgesinde Silvan: Bir memurun hatıraları-4

Rüstem GARZANLI
19 Kasım 2026, Perşembe
Silvan’da terörün en ağır dönemlerinden birine gelmiştik. Şiddet arttıkça halkın dayanma gücü tükeniyor, insanlar canlarını ve ailelerini koruyabilmek için doğup büyüdükleri toprakları terk ediyordu.

Özellikle Diyarbakır’ın yakınlığı, göç edenler için burayı önemli bir sığınak hâline getirmişti. Göç dalgası çevre il ve ilçelere de yayılmıştı. O günlerdeki gözlemlerime göre, Silvan’ın nüfusu yaklaşık 75 binden 30 binlere kadar düşmüştü. Bir zamanlar canlı olan sokaklar boşalıyor, esnaf işini bırakıyor, aileler geleceklerini başka şehirlerde arıyordu.

Ancak Silvan’ın yaşadığı acılar yalnızca göçle sınırlı değildi. 26 Haziran 1992 gecesi, ilçeye bağlı Yolaç (Susa) köyünde yaşanan katliam, hafızalardan silinmeyecek acı olaylardan biri olarak tarihe geçti. PKK mensuplarının köye düzenlediği baskında camide bulunan 10 kişi hayatını kaybetti. İbadet için bir araya gelinen bir mekânın böylesine büyük bir acıya sahne olması, bölgedeki şiddetin hangi noktaya ulaştığını gösteriyordu.

PKK ile Hizbullah arasındaki kanlı çatışmalar da bütün şiddetiyle sürüyordu. Kaçırılan insanların yol kenarlarında öldürülmesi, cesetlerin telefon direklerine bağlanarak teşhir edilmesi gibi insanlık dışı uygulamalar, halkın korkusunu daha da artırıyordu. Şiddet yalnızca hayatları sona erdirmiyor, geride kalanlara da gözdağı vermeyi amaçlıyordu. İnsanlar her sabah yeni bir ölüm haberi duyma endişesiyle uyanıyordu.

O karanlık günlerde PKK mensuplarının hedefinde bu defa sabah namazına giden bazı imamlar da vardı. Bir gece, öldürülmesi planlanan kişilerin listesi bir evde hazırlanırken Risale-i Nur talebelerinden Molla Hikmet Hoca’nın da adı bu listeye yazılmıştı.

Fakat o ortamda bulunanlardan biri, “Ben Molla Hikmet’i tanımıyorum.” dedi. Diğerlerinden biri ise onun TMO Müdürü ile birlikte dolaştığını söyledi.

Bunun üzerine o kişi şu değerlendirmeyi yaptı:

“TMO Müdürü ile birlikte dolaşıyorsa o Nurcudur, Hizbullahçı değildir” der.

Böylece Molla Hikmet Hoca’nın adı ölüm listesinden çıkarılır.

Aradan aylar geçtikten sonra, dairemizin elektrik işlerini yapan ve PKK sempatizanı bir kişi bu olayı bana anlattı. Dinlediklerim karşısında âdeta donup kaldım. Yaşananları Molla Hikmet Hoca’ya aktardığımda o da derinden sarsıldı. Demek ki kendisi de ölümün eşiğinden dönmüştü.

Daha sonraki karşılaşmalarımızda bana sık sık, “Rüstem Bey, demek ki beni de öldüreceklermiş,” diyordu.

Ben de kendisini teselli etmeye çalışıyordum. Merhum Mehmet Kutlular ağabeyin, bir yere tayin olunduğunuzda insanın görüşünü açıkça ortaya koymasının, kendisini doğru tanıtmasının önemine dair sözlerini hatırlatıyordum. İnsanların birbirini yanlış tanıdığı ve hayatların bir listeyle sona erdirilebildiği o günlerde, kimliğinin ve duruşunun bilinmesi gerçekten hayatî önem taşıyabiliyordu.

Silvan’da yaşananlar, terörün yalnızca can almadığını; aileleri dağıttığını, şehirleri boşalttığını ve insanların ruhlarında derin yaralar açtığını gösteriyordu. Bir sonraki yazımda, Silvan’ın bu karanlık yıllarında yaşanan daha ağır hadiseleri ve toplumun içine düştüğü çaresizliği anlatmaya devam edeceğim.

Okunma Sayısı: 142
YASAL UYARI: Sitemizde yayınlanan haber ve yazıların tüm hakları Yeni Asya Gazetesi'ne aittir. Hiçbir haber veya yazının tamamı, kaynak gösterilse dahi özel izin alınmadan kullanılamaz. Ancak alıntılanan haber veya yazının bir bölümü, alıntılanan haber veya yazıya aktif link verilerek kullanılabilir.

Yorumlar

(*)

(*)

(*)

Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış, Türkçe karakter kullanılmayan ve tamamı büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır. İstendiğinde yasal kurumlara verilebilmesi için IP adresiniz kaydedilmektedir.
    (*)

    Namaz Vakitleri

    • İmsak

    • Güneş

    • Öğle

    • İkindi

    • Akşam

    • Yatsı